KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2011/158 E., 2011/92 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Temmuz 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili kooperatifin davalıdan aidat borcu ve gecikme zammı nedeni ile alacaklı olduğunu, bu alacağın tahsili için girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin davacı kooperatife borcu olmadığını, müvekkilinin davacıya 80.000.- TL ödeme yaptığını, bu ödenen bedelin nereye harcandığının bilinmediğini öne sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalının davacı kooperatifin üyesi olduğu, ancak davalının genel kurul kararı uyarınca ödemesi gereken aidat ve yönetim giderlerini ödemediği, bu nedenle davacı tarafından takibe geçildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile % 40 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece davanın kabul edilen bölümü üzerinden karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, davacı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi,yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün,aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2011/158, K. 2011/92, 14 Temmuz 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama