Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/213 K.2011/731

Taraflar arasındaki birleştirilen kooperatife olan borcun tespiti ile kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı, dava ve birleşen dava dilekçelerinde, davalı kooperatife yaptığı ödemelerinin, ne kadar borcu olduğunun ve faiz borcu bulunmadığının tespitine; davalı kooperatifçe ortaklıktan çıkarılmasına ilişkin 11.05.2008 tarih ve 183 sayılı ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili her iki davanın da haksız açıldığını savunarak reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre borç miktarının her iki ihtarda da aynı gösterilmesi ve gerçek borç miktarını yansıtması gerektiği gerekçesiyle, asıl dava yönünden davacının 30.11.2007 tarihi itibariyle 3.554,82 TL aidat, 1.243,18 TL faiz borcu olmak üzere toplam 4.798,00 TL borcu olduğuna, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen davanın kabulüne, ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Birleşen dava yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden hükmün onanması gerekmiştir.

2-Asıl dava yönünden;

Dava asıl borç ve faiz borcunun tespiti istemini içermektedir. Bu konuda alınan bilirkişi raporunun detaylı, açıklamalı ve denetime elverişli olmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece; kooperatifin defter, belge ve kayıtları, genel kurul tutanakları ve gerekirse banka kayıtları üzerinde konusunda uzman bir bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılarak davacının ödemeleri, ödenmeyen aidatların hangi ay ve yıllara ait olduğu, faiz oranları ile ilgili genel kurul kararlarına göre işlemiş faiz borcu ayrıntılı olarak hesaplanıp, davacının gerçek borcu ile ilgili denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.