Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/2212 K.2012/81

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av... ve davalı asil ... ile davacı vekili Av. ... geldi duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının müvekkili kooperatifin ortağı olup 4 ada 5 parselde bulunan yapının kur'a ile kendisine tahsis edildiğini, 1992 da alınan kararlar gereği yapıların kaba inşaatının bitirilerek ortaklara teslim edildiğini, kalan işlerin projeye uygun olarak yapılması işinin ortaklara bırakıldığını, 22.03.1998 tarihli genel kurulda konutların 01.05.1998 tarihine kadar bitirilmesi,

aksi halde ortak adına ve yapılan masrafların ortaktan alınması kaydı ile kooperatifçe yaptırılması kararı alındığını, sonraki dört genel kurulda da kararın yenilendiğini, davacının konutundaki eksiklikleri gidermemesinin ferdi mülkiyete dönüşmede sıkıntı yarattığını, bunun üzerine davalı konutundaki eksiklikler tespit edilerek ihale ile dava dışı şirkete yaptırıldığını ve 23.200,00 TL ödendiğini, müvekkilince ödenen paranın ihtarnameye rağmen davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek, 23.200, 00 TL’nin aylık % 10 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı asil, açılan davanın temeli olan genel kurul kararlarının Kooperatifler Kanunu ve anasözleşme’de bir dayanağının bulunmadığını, genel kurul veya yönetim kuruluna “konut tamamlatma” yönünde bir yetki verilmediğini, genel kurul kararları geçerli kabul edilse bile yanlış uygulandığını, kooperatifin ortakların başka amaçlarla verdiği aidatları kullanarak üç ay gibi bir sürede toplam 23.200,00 TL harcama yaptığını, üstelik kararın sadece iki ortağa uygulandığını, ayrıca yaptırılan işlerin genel kurul kararında sayılan işler olup olmadığı ve uygun bedelle yaptırılıp yaptırılmadığının tespite muhtaç olduğunu, davacının % 10 aylık faiz istemesinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının davacı kooperatife 34.000,00 TL muaccel hale gelmiş aidat ve 9.600,00 TL gecikme faizi borcu bulunduğu, davacının, davalının konutuna yaptığı imalat bedelinin 20.264,99 TL olduğu, kusurlu imalat nedeniyle tenkisi gereken 2.869,79 TL sonrası davalı adına yapılan imalat nedeniyle davacının 17.395,00 TL alacaklı olduğu ve bu miktarın dava tarihi itibariyle muaccel olmuş aidat alacağından az olması nedeniyle 29.02.2004 tarihli genel kurul kararı uyarınca alacağa %10 gecikme faizi uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 17.395,20 TL'nin 01.03.2004 tarihinden itibaren aylık %10 gecikme faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar ve tavzih isteminin reddine ilişkin ek kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, genel kurul kararına dayalı olarak davalı ortağın konutunda yapılan imalatların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Anasözleşmenin 67. maddesinin 3. fıkrasında, ortakların borçlarını tamamen ödeyinceye kadar arsa ve konutu iyi muhafaza etmekle yükümlü olduğu, tamire muhtaç kısımların ortaklarca onarılacağı, ihtara rağmen eksiklikleri tamamlamayan ortakların yerine kooperatifçe tamiratın yapılarak, bedelinin Devlet Tahvillerine verilen en yüksek faiz haddini geçmemek üzere genel kurulca tespit edilecek faiziyle birlikte ortaktan alınacağı hüküm altına alınmıştır.

Diğer yandan, uyulmasına karar verilen bozma ilamında, ilke olarak davalının muaccel olmuş aidat alacağı ve temerrüt faizinden sorumlu olduğu belirlenmiştir. 16.04.2006 tarihli 2005 yılı olağan genel kurul toplantısında, önceki yıllarda aylık %10 olarak belirlenen gecikme faizi oranının 01.05.2006 tarihinden itibaren doğacak aidatlar bakımından %5 olarak uygulanması kararlaştırılmıştır.

Mahkemece, anasözleşmenin anılan hükmü ve genel kurul kararı tartışılarak 29.02.2004 tarihli genel kurulda belirlenen %10 oranındaki faiz oranının anasözleşmeye uygun olup olmadığı, 2006 yılında yapılan genel kuruldaki faiz oranı indiriminin davacı bakımından uygulanıp uygulanamayacağı üzerinde durulmadan yazılı şekilde alacağın %10 oranındaki temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru değildir.