Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/3246 K.2012/1715

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalının aidat borçlarını zamanında ödememesinden dolayı tahakkuk eden gecikme faizleri ile müvekkili kooperatif tarafından ödenen emlak vergisi borcunun birinci taksitini ödememesi üzerine başlattıkları ilamsız icra takibinin, davalının haksız itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının 7.143,00 TL gecikme faizi, 154,00 TL emlak vergisi birinci taksiti olmak üzere toplam 7.297,00 TL üzerinden iptali ile % 40 icra inkar tazminatın karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, 12.07.2009 tarihli Genel Kurulun 5.maddesinde alınan karar doğrultusunda gecikme faizi talep ettiğini ancak alınan kararla aidat borçları için geriye dönük faiz yürütülmesinin kararlaştırıldığını, kararın mutlak butlanla sakat olduğunu, faize aylık % 5 faiz işletilmesinin kanuna aykırı olduğunu, ayrıca kat irtifakı tapusunu 22.01.2009 tarihinde alan müvekkilinin 2010 yılına kadar hiçbir emlak vergi borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve % 40'tan az olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen ikinci ek bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 12.07.2009 tarihli Genel Kurul da alınan faiz kararının geçmişe yönelik olmayıp, 17.02.2007 tarihli Genel Kurulda aylık % 5 olarak alınan faiz kararının üyeler lehine kademeli olarak azaltılması ile ilgili olduğu, buna göre davalının 11.423,33 TL gecikme faizi borcu bulunduğu ancak emlak vergisinin kooperatif üyelerinden tahsil edileceğine dair bir karar bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne taleple bağlı kalınarak 7.143,00 TL yönünden itirazın iptali ile alacağın % 40'ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, gecikme faizi tutarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 17.02.2007 tarihli genel kurulda alınan faiz kararı ile 12.07.2009 tarihli genel kurulda alınan faiz kararının yanlış yorumlanması suretiyle gecikme faizi alacağı yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de, her iki genel kurulda faiz uygulanmasına karar verilen aidat dönemlerinin farklı olduğu, 17.02.2007 tarihinde yapılan genel kurulun 8. maddesi ile bu genel kurul tarihine kadar olan döneme ilişkin gecikmiş aidat borçlarının 02.03.2007 tarihine kadar ödenmesi,

ödemeyenlerden aylık % 5 faiz alınmasına karar verildiği halde, 12.07.2009 tarihinde yapılan genel kurulun 5. maddesinin 2. fıkrasında, 17.02.2007 tarihli genel kuruldan sonraki bu genel kurul tarihine kadar olan döneme ilişkin geç ödenmiş olan aidatlara faiz işletilmesine karar verilerek geriye dönük olarak faiz kararı alındığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla, alınan bu karar ortakların aleyhine ve onların kazanılmış haklarını ortadan kaldırıcı nitelikte olması sebebiyle baştan itibaren geçersiz bir karardır.

Geçersiz bu karar doğrultusunda düzenlenen ek bilirkişi raporları hükme esas alınarak, aidatlarını ödemiş olan davacı ortağın, gecikmelerinden dolayı geçmişe dönük olarak hesap edilen gecikme faizi miktarından sorumlu tutulması yasa hükümlerine uygun olmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.