Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/3633 K.2011/2745

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının aidat borçlarını ödemediği için davalı aleyhine 1.065 TL asıl alacak talepli ve 1.515 TL asıl alacak talepli iki farklı icra takibi yaptıklarını, ancak davalının haksız itirazı nedeni ile icra takibinin durduğunu, taleplerinin dayanağını oluşturan alacakların genel kurulda karar altına alındığını, davacı tarafından genel kurul kararlarına karşı iptal davası açılmadığını ileri sürerek itirazlarının iptaline ve % 40 oranından aşağı olmayacak icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı kooperatif arasında akdedilen ibra sözleşmesine göre müvekkilinin daire için ödediği miktar haricinde bir miktarın talep edilmesinin mümkün olmadığını, talebe konu SSK ve stopajdan dolayı müvekkilinin sorumlu olmadığını ve müvekkilinin süreç içerisinde davalıya ödemesi gerekenden fazla miktarda ödeme yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen ek bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, süreç içersinde davalının davacıya yapmış olduğu fazla ödemeler nedeni ile borcu bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, kooperatif aidatlarının, SSK ve stopaj ödemelerinin tahsili amacıyla yapılmış olan icra takiplerine vaki itirazların iptali istemine ilişkindir.

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2010 yılı için 1.430 TL’dir.

Davaya konu Ankara 16. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2987 sayılı icra takip dosyasında 1.065 TL asıl alacağın tahsili istenilmiş olup, mahkemece, bu icra takip dosyasındaki itirazın iptaline ilişkin olarak davanın reddine dair verilen karar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, davacı vekilinin Ankara 16. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2987 sayılı icra takip dosyasına ilişkin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin Ankara 24. İcra Müdürlüğü’nün 2008/15537 sayılı icra takip dosyasındaki itirazın iptali istemine konu temyiz istemine gelince; dosyadaki bilirkişi raporunda davalının davacı kooperatife yapıldığı belirtilen ve hükme dayanak teşkil eden fazla ödemelerin hangi nedenden kaynaklandığı araştırılmadan, dosya içerisinde davalı vekilinin 09.02.2010 tarihli dilekçesinin ekine sunduğu ödeme belgelerine göre, davalının stopaj ve SSK primlerine ilişkin kendisinden talep edilen 1. taksidini ve diğer dönemlerle ilgili aidatları ödemesi karşısında, bu eylemli durumun aidatlara, stopaj ödemelerine ve SSK primlerine ilişkin borcu kabul anlamına gelip gelmeyeceği hususu tartışılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.