KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2011/3853 E., 2012/1506 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkilinin üyesi olduğu davalı kooperatiften gönderilmiş olan belgede, 6.250,00 TL aidat ve gecikme faizi borcu olduğunu belirtildiğini, ancak müvekkilinin borcunun 3.270,00 TL olduğunu, dava devam ederken yapılmış olan genel kurulda gecikme faizinin uygulanmamasına karar verildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya 2.980,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, gerçek borç miktarının 6.250,00 TL olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 3.170,00 TL aidat ve 3.610,00 TL gecikme faizi borcu olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Dava, davacının üyesi olduğu davalı kooperatife 2.980,00 TL borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili, 27.04.2010 tarihli duruşmada davalı kooperatifin 18.04.2010 tarihli 2009 yılı olağan genel kurul toplantı tutanağını ibraz ederek, toplantının 8.inci maddesinde davaya konu dönemleri de kapsayacak şekilde belli bir döneme kadar olan gecikme faiz borçlarının affedildiğini ileri sürmüş olmasına rağmen, mahkemece davacının talebine konu borç miktarının söz konusu genel kurul kararın kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek, kapsamında ise borç miktarının bilirkişiden alınacak ek rapor ile yeniden belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2011/3853, K. 2012/1506, 29 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama