Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/4386 K.2012/2058

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi olan müvekkilinin toplam 53.345,00 TL ödeme yaptığını, kooperatif yönetimince tüm borçlarını ödediğinin tespit edilmesi üzerine, tapu masrafları hariç hiç bir borcu kalmadığına dair mesken teslim belgesi verildiğini, ancak daha sonra gönderilen 20.07.2009 tarihli yazıda 14.132,00 TL borcu kaldığının, 05.10.2009 tarihli ihtarnameyle de 2.762,16 TL'yi on gün içerisinde ödemezse ihraç edileceğinin bildirildiğini, kooperatifin yeni maliyetler çıkararak hukuka aykırı olarak borç bildirimi yaptığını ileri sürerek, müvekkilinin davalı kooperatife borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sabit ödemeli ortak alımı konusunda bir genel kurul kararı bulunmamasına rağmen bu konuda alınan yönetim kurulu kararının müvekkili kooperatifi bağlamayacağını, bu nedenle davacının aidat ödeme yükümlülüğünün devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sabit ve peşin ödemeli ortaklık konusunda alınmış bir genel kurul kararı bulunmadığı, kooperatif yönetimin genel kuruldan onay almaksızın bu konuda yaptığı işlemin hukuken geçerli olmadığı, davacının diğer üyeler gibi parasal yükümlülüklerden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacının toplam 5.781,29 TL yönünden menfi tespit talebinin reddine, bakiye 46.563,71 TL üzerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sabit ve peşin ödemeli ortak olunduğu ileri sürülerek, kooperatife aidat borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı kooperatifçe davalıya ihtarnameyle ödemesi gerektiği bildirilen borç miktarı 2.762,16 TL olmasına rağmen, davacı tarafça hiç bir gerekçe gösterilmeden 52.345,00 TL üzerinden harcı yatırılarak bu miktar kadar borçlu bulunmadığının tespiti istenmiş ise de, talep edilmeyen miktar yönünden dava açılmasında hukuki yararı bulunmamasına ve mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu davacının dava tarihi itibariyle toplam 5.781,29 TL borçlu bulunduğunun anlaşılması karşısında, davanın tümden reddine karar

verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçeyle kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmediği gibi yukarıda hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiği belirtilen miktar yönünden davanın dinlenebilmesi için yasada aranan dava ön şartının yerine getirilmemiş olması gözetilerek Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesi uygulanmak suretiyle vekalet ücretinin hesaplanması gerektiği ve ayrıca esastan red edilen miktarla ilgili olarak da nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.