Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/4882 K.2012/2111

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 16.08.2006 tarihinde ... Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliği'ne gönderilen kooperatif çalışanları araç listesinde müvekkiline yer verilmediğini, müvekkiline ait ... plakalı aracın adı geçen listeye dahil edilmesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesine rağmen müvekkilinin aracının listeye dahil edilmediğini, müvekkilinin çalışmamaktan dolayı maddi zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar kooperatif, ... ve ... vekili, zamanaşımı süresinin geçtiğini, kooperatife temsil eden kişilere dava açılamayacağını, davacının bir şirkette çalışmakta olması sebebiyle zararının olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının halen kooperatif ortağı olduğu, bilirkişi raporuna göre davacının tespit edilebilir gelir kaybının olmadığı, kooperatif ortak sayısına bakılmaksızın güzergahta çalışacak araç sayısını belirleme yetkisinin ilçe trafik komisyonunda olduğu, adı geçen komisyonun 8 aracın çalışmasına müsaade ettiği, davacının aracının çalıştırılmamasında kooperatifin ve yöneticilerinin herhangi bir etkisinin olmadığı, Trafik Tescil Büro Amirliği’ne izafeten İskenderun Kaymakamlığı'na açılan davada pasif husumetin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, seferden men sebebiyle oluşan kazanç kaybının tazmini istemine ilişkindir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 12/b-3 ve 18.07.1997 tarihli 23053 Mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 18/c maddeleri gereğince karayolu taşımacılığına ait mevzuat hükümleri saklı kalmak üzere, trafik düzeni ve güvenliği yönünden belediye sınırları içinde ticari amaçla çalıştırılacak yolcu taşıtlarının çalışma şekil ve şartları, çalıştırılabileceği yerler ile güzergahlarını tespit etmek ve sayılarını belirlemek, İl ve İlçe Trafik Komisyonlarının görev ve yetkileri kapsamındadır.

Taşıma kooperatiflerinde, kooperatife tahsis edilen güzergahta gün içerisinde sefer yapabilecek araç sayısının ilçe ve/veya il trafik komisyonlarınca sınırlanması halinde kooperatifin, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve kooperatif anasözleşmesine göre çalışabilecek tüm ortakların belirtilen komisyonlara verilecek listeye eklenmesi ve komisyonların belirlediği sayıdan fazla ortak bulunması halinde belirlenen sayıdaki aracın çalışması için hangi günlerde hangi plakalı araçların sefere çıkabileceğini tespit eden sefer çalışma listesi düzenlemesi gerekmektedir.

Somut olayda, İlçe Trafik Komisyonu'nca alınan, "davalı kooperatifin araç sayısı, faal olarak çalışan 8 araçla sınırlı kalması" kararının kooperatif ortak sayısının azaltılması olarak anlaşılarak Kooperatifler Kanunu ve anasözleşmede düzenlenmeyen bir sebepten kooperatif ortaklığının sona erdirme yetkisinin trafik komisyonlarında olduğu anlamına gelebilecek şekilde yorum yapılarak kooperatif ve mahkemece hataya düşülmüştür. Trafik komisyonlarının çalışacak araçların sayısını belirleme yetkisi trafik düzeni ve güvenliği yönünden olup belirlenen güzergahtaki gün içerisinde çalışabilecek araç sayısını belirlemeyle sınırlıdır.

Öte yandan, mahkemece, davacının seferden men sebebiyle oluşan kazanç kaybını hesaplamak için taşımacılık konusunda uzman bir bilirkişi aracılığıyla davalı kooperatifin taşımacılık faaliyetini yaptığı güzargahta, çalıştırılmayan dönemdeki yolcu kapasitesi, kooperatif ortak sayısına göre bu dönemde yapılabilecek sefer sayısına göre gerçek gelir belirlendikten sonra aynı değerler esas alınarak hesaplanacak giderler düşülerek sonuca gidilmesi gerekirken, dava konusu uyuşmazlık konusunda uzmanlığı olmayan bilirkişinin vergi beyannameleri ve kasko değerlerine göre yaptığı hesaplamaya dayalı rapora itibarla karar verilmesi doğru olmamıştır.