Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/677 K.2011/2417

İstemcinin iflasın ertelenmesi talebi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde istemci vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İstemci vekili, müvekkilinin ekonomik kriz, tahsilatların gecikmesi ve bankaların kredi sözleşmelerini vakitsiz kat etmesi nedeniyle borca batık hale geldiğini, nakit sıkıntısı yaşadığını, ancak haciz baskısı olmadan ticari faaliyete devam etmek, geliştirdikleri yeni üretim metodları ile düşük maliyetli ve çok sayıda üretim yapmak, eldeki stokları değerlendirmek ve pazar arayışlarını sürdürmek kaydıyla borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına ve alınan bilirkişi raporlarına göre, istemci şirketin borca batık durumda bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, istemci vekilince temyiz edilmiştir.

İflasın ertelenmesine karar verebilmek için istem sahibi şirketin borca batık olması ilk koşuldur. Bilirkişilerce istemci şirketin varlıkları üzerinde değer tesbiti yapılmış ve bu tutarlar borca batıklıkta dikkate alınmış ise de, istemci şirket vekili ilk rapora yönelik itirazında komşu parselin, iflas erteleme talebinde bulunulmasından bir süre önce daha düşük bir fiyata satıldığını, uzman bir taşınmaz değerleme kuruluşunun da, bilirkişilerin tesbitinden daha düşük bir değerleme yaptığını ileri sürmüştür. İstinabe yolu ile alınan ikinci raporda da bu yön üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda mahkemece, istemci yanın itirazları da değerlendirilmek suretiyle varlıkların ve özellikle taşınmazın rayiç değerinin belirlenmesi için ek rapor alınması, gerektiğinde konusunda uzman üç kişilik yeni bir bilirkişi kurulu oluşturulması suretiyle,

itirazların giderilmesi ve taşınmaz rayiç değerinin doğru biçimde tesbiti ile borca batıklığın denetlenmesi ve bu kapsamda iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının somut verilere dayalı olarak belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.