Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2011/770 K.2011/362

İstemcinin iflasın ertelenmesi talebi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller ... Hırdavat AŞ., ... AŞ. ve T. ... TAO vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstem sahibi şirket vekili müvekkilinin iflasının ertelendiği bir yıllık süre içinde mali anlamda gelişme kaydettiğini, yeni işler alındığını ve şirket stokunun bu işleri karşılamaya yetecek düzeyde olduğunu, erteleme sürecinde 9.371.384,00 TL tutarında yeni sözleşme akdedildiğini, banka borçları ile kıdem tazminatlarının yapılandırılarak ödendiğini ileri sürerek, iflas erteleme süresinin bir yıl daha uzatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna ve sunulan kayyım raporlarına göre, ilk istem tarihinde varlıkların borçları karşılama oranının % 64 iken, uzatma talebi tarihinde bunun %83’e çıktığı ve şirketin mali durumunun iyiye gittiği gerekçesiyle iflasın 30.9.2010 tarihinden itibaren bir yıl süreyle birinci kez uzatılmasına karar verilmiştir.

Karar, müdahillerden ... Hırdavat AŞ., ... AŞ. ve T. ... TAO vekillerince temyiz edilmiştir.

Her şeyden önce iflas erteleme süresinin uzatılması için, kesinleşmiş bir iflas erteleme kararı bulunmalıdır.

Diğer yandan, bir sermaye şirketinin iflasının ertelenmesinde, nasıl borca batıklık halinin tesbiti ve iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun değerlendirilmesi gerekiyorsa, iflas erteleme süresinin uzatılması taleplerinde de borca batıklık halinin denetlenmesi ve projenin uygulamasında öngörülen başarının incelenmesi, şirketin halihazır durumu ile erteleme sürecindeki mali gelişiminin kıyaslanması gerekir. Bunun için varlık/borç dengesi yeniden belirlenmeli, süreç içinde yapılan ödemeler tesbit edilmeli ve kâr-zarar analizi yapılmalı, stoklar ve taraf olunan sözleşmelerle üstlenilen işlerin yapılabilmesi için gerekli kapasitenin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmalıdır.

Somut olayda, atanan bilirkişi heyeti dosyanın inceleme için Yargıtay’da bulunduğunu belirterek ve sadece sunulan sınırlı belgeler üzerinde değerlendirme yaparak, denetime elverişli olmayan bir rapor sunmuştur. Raporda belirtilen sözleşmelerin metinleri, raporun sunulmasından sonra dosyaya ibraz edilmiş, bu metinler çerçevesinde yeni bir değerlendirme de yapılmamıştır.

Mahkemece açıklanan hususlarda yeterli inceleme yapılmamış, kayyım raporları hükme esas alınmıştır. Oysa, bu raporlarda 2.2.2010 tarihinde %64 olarak görünen varlık/borç oranı, 17.12.2010 tarihli raporda %83’e, hüküm tarihinden sonra düzenlenen raporda ise % 97 seviyesine çıkmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere, bu değerlerin sürekli biçimde yükselmesi proje uygulamasında başarıyı göstermekle birlikte, yapılan hesaplamaların doğruluğunun da denetlenmesi, alacaklıların haklarının korunması ve sırf muhasebe işlemleriyle iyileşme izlenimi uyandırılmaması bakımından önemlidir.

Bu durumda mahkemece, açıklanan kapsamda yeni ve denetime elverişli bir bilirkişi raporu alınarak, varılacak uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulmalıdır. Müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile eksik incelemeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.