Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/1257 K.2012/3461

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinden ...'ın diğer müvekkili ...'ın davalı kooperatiften kullandığı krediye kefil olduğunu, kredi borcunun tahsili amacıyla davalı tarafından müvekkilleri aleyhine başlatın icra takibinde borcun tamamının ödenmiş olmasına rağmen, alacaklı vekili tarafından icra takibine devam edilerek, müvekkili ...'ın maaşına 18.395,42 TL üzerinden haciz koydurulduğunu, ileri sürerek, müvekkillerinin davalıya 18.395,42 TL borçları bulunmadığının tespiti ile icra dosyasına yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline ve müvekkilleri lehine %40 icra inkar tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacılarla yapılan harici anlaşma neticesinde bir kısım borçlar ödenince hacizlerin kaldırıldığını, ancak davacıların halen bir miktar borçları bulunduğundan icra takibine devam olunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların dava tarihi itibariyle davalıya 191,45 TL borçları bulunduğu ve dava devam ederken davacı ...'ın maaşından 5.538,22 TL kesinti yapıldığı, bu durumda 5.346,77 TL tutarındaki ödemenin yersiz olduğu, bu meblağın 4.690,00 TL'sinin icra dosyasında beklediği, 656,77 TL'sinin davalılara ödendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacıların davalıya borçlu bulunmadıklarının tespitine ve fazladan tahsil edilen 656,77 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) A.A.Ü.T. 12.maddesi gereğince "hukuki yardımların konusunun para veya para ile değerlendirilebilir olması halinde avukatlık ücretinin, tarifenin üçüncü kısmına göre (nispi) belirleneceği belirtilmiştir. Somut olayda davacılar vekili, müvekkillerinin davalı tarafa 18.395,42 TL borçları bulunmadığının tespitini istemiş, mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu dava tarihi itibariyle davacıların toplam borcunun 191,45 TL olduğu, davanın 18.203,97 TL'si kadar ise davalı tarafı borçları bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır. Hal böyle iken, davanın kısmen kabul edilen 18.203,97 TL'si üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre davacılar

lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekte iken, yazılı şekilde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden hükmün, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.