Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/13 K.2012/1471

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kooperatif ile müvekkilleri arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, dairelerin zamanında teslim edilmediğini, teslimde gecikme nedeniyle sözleşmelerde kararlaştırılan cezai şart bedellerinin tahsili için başlatılan adi iflas yolu ile icra takibinin, davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın kaldırılması ve iflasa karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların sözleşme kapsamında kendilerine kalan daireleri kendi rızaları ile satıp devrettiklerini, dava açma hakları olmadığını, ayrıca davanın zaman aşımına uğradığını, geçerli bir cezai şart anlaşması olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre,taraflar arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 14.10.1998 tarihinde imzalandığı, sözleşmeye göre, bu tarihten itibaren dört aylık sürede inşaat ruhsatı alınacağı, bundan sonra inşaatın 40 ayda teslim edileceği, bu tarihin 14.06.2002 tarihine tekabül ettiği, bu tarihten itibaren sekiz aylık gecikme için aylık 20.000 DEM ceza eklendiğinde 14.02.2003 tarihinde cezai şartın muaccel olacağı, dava tarihi itibarıyla 5 yıllık zaman aşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, sözleşmelere dayalı cezai şartın tahsili için başlatılan adi iflas yolu ile icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve iflas istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki 14.10.1998 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi 3 ada, 1 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılacak 30 adet daireye ilişkindir. Söz konusu sözleşmenin dördüncü maddesinde belirtilen cezai şart BK’nun 158/II.maddesinde düzenlenen ifaya ekli ceza niteliğinde olup ve zamanaşımı teslimle başlar. Mahkemenin zamanaşımı konusundaki değerlendirmesi yanılgılı olup, eksik incelemeye dayanmaktadır. Zira dosya arasında bulunan davalı vekilinin delil listesinde sunduğu belgelerden sözleşmede belirtilen dairelerin 2005 tarihinde davacılara teslim edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bu belgeler üzerinde durulup değerlendirilme yapılmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.