KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2012/1561 E., 2012/4670 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili kooperatifin ortağı olan davalının payına düşen ve ödenmeyen 282,00 TL idari para cezası, 535,80 TL gecikme faizi, 470,00 TL tapu masrafı ve 1.504,00 TL gecikme faizi olmak üzere toplam 2.791,80 TL'nin tahsili için başlatılan icra takibine davalının itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki belgeler ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kooperatif ortağı olan davalının davacı kooperatife icra dosyasında talep edilen miktarlarda borcu olduğu, bu sebeple itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile itirazın iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Takip konusu SSK prim borcundan kaynaklı idari para cezası ile ilgili olarak davacı kooperatif genel kurullarında gecikme faizi işletilmesi ile ilgili bir karar olmadığı, tapu harç ve masrafları ile ilgili olarak ta açık bir oran belirlenmediği dikkate alınarak, bu takip konusu alacak kalemleri yönünden yasal faiz oranları üzerinden işlemiş faiz hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde aylık %10 faiz oranı üzerinden borcun belirlenmesi doğru olmamıştır.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2012/1561, K. 2012/4670, 5 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama