KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2012/2432 E., 2012/4784 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığ inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici davalının inşaatı süresinde tamamlayamadığını, ayrıca müvekkiline ait iki dairenin sözleşme şartlarına uygun yapılmadığını ve değer düşüklüğü olduğunu ileri sürerek, geç teslim nedeniyle 7.500,00 TL kira alacağının ve değer düşüklüğü nedeniyle 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, geç teslimin müvekkilinden kaynaklanmadığını, ayrıca inşaatın sözleşme hükümlerine uygun yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; inşaatın davalı yüklenici tarafından süresinde tamamlanamadığı, geç teslim nedeniyle sözleşmede kararlaştırılan kira bedelinden davalının sorumlu olduğu, ayrıca özel yapılacağı belirtilen iki bağımsız bölümün de sözleşmeye uygun imal edilmediği gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 6.380,00 TL kira bedeli ile dairelerdeki değer kaybına karşılık 5.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle değer kaybına ilişkin tazminat yönünden ihtar tarihinden itibaren avans faizi uygulanmış olmasının açık temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamasına ve davadan önce açık ayıplarla ilgili yükleniciye ihtar tebliğ edilmiş olmasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2012/2432, K. 2012/4784, 10 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama