Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/263 K.2012/2955

İstemcinin iflasın ertelenmesi talebi üzerine yapılan yargılama sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı istemin kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil T. Vakıflar Bankası T.A.O. ile istemci vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstemci vekili, müvekkili şirketin 1994 yılında orman ürünleri üzerinde çalışmak amacıyla kurulduğunu, 2002 yılında büyük yatırımlara giriştiğini, sermayesinin 100.000,-TL olduğunu, iki fabrikası bulunduğunu ve ekonomik darboğaz nedeniyle bankalara olan borcundan dolayı (-) 115.713,01 TL borca batık duruma geldiğini;

nakliye ve fabrika maliyetlerinden kurtulabilmek için alıcılara yakın yerlerde fabrikalar kiralanarak satışların buradan gerçekleştirileceğini, ...’daki fabrika binasının satılacağını, ...’deki fabrika binasının inşaasının tamamlanacağını ve gücünün arttırılacağını, şirket borçlarına kefil olan Yönetim Kurulu Başkanı ...’ün borçları ödeyeceğini, uzun vadeli kredi alabilmek için görüşmelerin devam ettiğini, satışa hazır 150.000,-TL’lik stoğun bulunduğunu ve ihtilaflar çözüldüğünde borçların da azalacağını ileri sürerek şirketin iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, şirket varlığının rayiç dikkate alınarak 1.162.142,-TL, borçlarının ise 1.190.260,-TL olduğu, karşılama oranının % 97’seviyesinde bulunduğu ve iflasın ertelenmesi ile şirketin borca batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle iflasın ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil T. Vakıflar Bankası TAO vekili ile istemci vekili temyiz etmiştir.

1- İstemci vekilinin talebi müvekkili şirketin yönetici ve ortaklarına ait malvarlığı üzerine konulan ihtiyati tedbirlerin, temyiz incelemesi suretiyle kaldırılması yönündedir. Dosyanın incelenmesinden kararla verilen bu ihtiyati tedbirlerin ilgilisinin istemci şirket olmadığı anlaşıldığından, istemci şirketin bu karara yönelik temyiz itirazı ileri sürmesi, sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmelidir.

2- Müdahil T. Vakıflar Bankası TAO vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (TTK.m.324, İİK.m.179 vd.). Bu şartların incelenmesi özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden incelemenin bilirkişilere yaptırılması ve bu raporun da hukuka uygunluğunun, hakimce denetlenmesi gerekir.

Somut olayda bilirkişiler borca batıklığın tesbitinde, varlıkların rayiç değerlerinin dikkate alındığını belirtmişlerse de raporlarında kaydi değerlere itibar etmişler ve borca batıklık halini, yasaya aykırı biçimde belirlemişlerdir. Ayrıca dosyaya yansıyan belgelerden istemci tarafından mahkemeye bildirilen borç tutarlarının eksik olduğu da saptanmıştır.

Projenin ciddi ve inandırıcılığı konusunda yine bilirkişi görüşüne müracaat edilmesi gerekli ise de bu yöndeki değerlendirme de isabetli görülmemiştir. Zira projede yeni finansal kaynak bulunması ve/veya kârlılığı arttırıcı tedbirlere ilişkin somut veriler sunulmamıştır.

İflasın ertelenmesi kurumu mali bakımdan zor durumdaki şirket ve kooperatiflerin bu zor durumdan kurtulması ve devamlılığının sağlanması için düzenlenmiş hukuki bir yol olup, tasfiye amacıyla kullanılamaz. Projede yer alan fabrika satışı esasen varlık durumunu olumsuz etkileyeceğinden, bir finansal kaynak olarak kabul edilemeyeceği gibi şirketin de tasfiyesi sonucunu doğuracağından, iflasın ertelenmesi projesi olarak kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece borca batıklığın tesbiti ve iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda, konusunda uzman kimselerden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti oluşturularak, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde inceleme yaptırılması ve yargılama aşamasında ihtiyati tedbir kararı verildiği ve yargılamnın da iki buçuk yıl sürdüğü gözetildiğinde, süreç içindeki değişimin de değerlendirildiği bir rapor alınarak, düzenlenen rapora göre bir karar verilmesi gerekirken eksik ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.