Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/2666 K.2012/5831

Taraflar arasında görülen sıra cetveline şikayetin sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 30.01.2012 gün ve 2012/269 Esas 2012/483 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi şikayet olunan vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Şikayetçi vekili, borçlulara ait taşınmazın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde İcra ve İflas Kanunu'nun 101 inci maddesi uyarınca müvekkilinin ilk hacze iştirak hakkı ve aynı kanunun 206 ncı maddesine göre imtiyazı bulunmasına rağmen, bu hususun dikkate alınmadığını ileri sürerek 3. ve 4 üncü sıra dosyalarının 1. ve 2 nci sıraya yerleştirilmeleri için sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Aleyhine şikayet olunan banka vekili, şikayetçi alacağının muvazaalı olduğunu, müvekkili bankanın alacaklarının 4389 sayılı Bankalar Kanunu’nun Ek 5 ve 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun Geçici 13 üncü maddesi uyarınca imtiyazlı bulunduğunu savunarak, şikayetin reddi istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, ilama dayalı nafaka alacaklarının dava tarihi ile karar tarihlerinin bankanın takip tarihinden önce olduğu, nafaka alacaklısının takipten geriye 1 yıllık nafaka alacağının kesinleşmiş olduğu,

bu alacağın İİK 101 ve 206/1-e maddeleri uyarınca imtiyazlı olduğu ve satış bedeli ilk haczi koyduran alacaklı ile hacze takipsiz iştirak eden alacaklı arasında garamaten paylaştırma yapılamayacağı, satış bedelinden önce imtiyazlı alacak sahibi olan nafaka alacaklısının yararlanacağı, artan para olması durumunda ilk haczi koyduran alacaklıya verilmesinin gerekeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ...

2. İcra Müdürlüğü'nün 2000/2105 Esas sayılı dosyasındaki sıra cetvelinin iptaline dair verilen karar şikayet olunan vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 30.01.2012 tarih 2012/269 Esas 2012/483 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, şikayet olunan vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, İcra Mahkemesi kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre İİK’nun 366. Maddesi ve HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.