KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2012/315 E., 2012/3581 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkilinin 2002 yılında istifa ettiğini, davacı tarafından kooperatife aidat bedeli olarak 15.400,00 Alman Markı ve 1.138,00.TL ödendiğini ileri sürerek, 15.400 Alman Markı karşılığı olan 7.700 Euro' nun fiili ödeme günündeki Türk parası karşılığının ve 1.138,00 TL alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının ödediği aidat miktarının 3.840,00 TL olduğunu, bu miktarı dava tarihinden itibaren yasal faiziyle ödemeyi kabul ettiklerini, davacının döviz cinsinden ödemelerinin Türk Lirasına çevrilerek kooperatif kayıtlarına işlendiğini, geri ödemelerin döviz üzerinden yapılacağınına ilişkin genel kurul kararı bulunmadığını savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, Alman Markı üzerinden aidat alınmasına ve davacıya yapılacak iadenin yabancı para olarak ödenmesine ilişkin alınmış bir genel kurul kararı bulunmadığı, bu nedenle davacının döviz cinsinden iade talebinin yerinde olmadığı, davalı tarafın davayı 3.840,00 TL üzerinden açıkça kabul ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3.840,00 TL alacak bedelinin 24.03.2003 tarihinden itibaren değişen oranlarda uygulanacak yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2012/315, K. 2012/3581, 23 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama