Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/3397 K.2012/5286

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında gayrimenkul satış vaadi ve daire karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmedeki kendi üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini, ancak davalının inşaatı süresi içinde tamamlayıp teslim etmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere eksik imalat bedeli ve geç teslim nedeni ile kira bedeli toplamının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; yapılan yargılama sonunda, davacı vekiline 22.11.2011 tarihli duruşmada HMK'nun 120/2 maddesi uyarınca gider avansı yatırması hususunda iki hafta kesin süre verildiği, verilen bu süre içinde davacı tarafın gider avansını yatırmadığı HMK'nun 114/1-g maddesi gereğince gider avansının dava şartları arasında sayıldığı, dava şartı yerine getirilmediği gerekçesiyle, HMK'nun 115/2. maddesi uyarınca davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dava tarihi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihi olan 01.10.2011'den öncedir. Mahkemece 22.11.2011 tarihli ara kararı ile davacı tarafa, 30.09.2011 tarih ve 28.070 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan HMK Gider Avansı Tarifesinin 4 ve 6. maddeleri gereğince, mahkeme kalemince belirlenecek gider avansının yatırılması hususunda 2 haftalık kesin süre verilmiştir.

Ancak adı geçen tarifenin 4. maddesinde gider avansı miktarı maddeler halinde tek tek belirtildiğinden, mahkemece gider avansının kalem kalem, açık ve net olarak yazılarak davacı tarafa bildirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi, gider avansı tarifesinin 6. maddesinde belirtildiği üzere, HMK yürürlüğe girmeden önce açılan davalarda HMK'nun 120/2. maddesine uyan noksanlığın ikmalinin dava şartı olarak kabulünün mümkün olmadığı hususunun da dikkate alınmaması ayrıca isabetli değildir.