Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/3409 K.2012/6195

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife her hangi bir borcu olmamasına rağmen, müvekkiline sözlü olarak 17.000,00 TL borcu olduğunun bildirdiğini, daha sonra da borç ödenmediği takdirde icra takibi başlatılacağına ilişkin ihtar gönderildiğini ileri sürerek, müvekkkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava tarihi itibari ile müvekkiline borcu bulunmadığını, her ne kadar davacıya 01.09.2010 tarihi itibari ile borçlu olduğu yazılı olarak bildirilmiş ise de, daha sonra davacı adına gözüken 17.989,00 TL borcun dava tarihinden önce silindiğini, bu sebeple dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının davalı kooperatife borcu bulunmadığı, davalının, davacıya borç ihtarnamesi göndererek işbu davanın açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle, dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği gözönünde bulundurularak, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. ve 12. maddeleri gereğince davalı lehine 1.100,00 TL. nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamış ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm fıkrasının 4. bendinin aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.