KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2012/366 E., 2012/1254 K.·Murisin Borcu Sebebiyle İcra Takibi Mirasçıların Tereke Borcundan Müteselsil Sorumlulukları
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2012
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 641
BORÇLAR KANUNU(MÜLGA) (818) Madde 142
"İçtihat Metni"Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, murisi davacı kooperatifin üyesi olan davalının, murisi tarafından ödenmeyen kooperatif aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine, borçtan yalnızca miras hissesi nisbetinde sorumlu olduğu gerekçesiyle itiraz ettiğini, oysa ki mirasçıların murisin borçlarından mütesessilen sorumlu olduklarını, itirazın bu nedenle haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, veraset ilamın göre murisin yedi tane mirasçısı olduğu, takibin tüm mirasçılara yöneltilmesi gerekirken sadece davalı hakkında icra takibi yapılmasının iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kooperatif aidat alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.
Mahkemece, 4721 sayılı TMK'nın 641. "mirasçılar, tereke borçlarından müteselsilen sorumludurlar." ve BK'nun 142. "alacaklı müteselsil borçluların cümlesinden veya birinden borcun tamamen veya kısmen edasını istemekte muhayyerdir." maddelerinde düzenlenen müteselsil sorumluluk kuralları gereği alacaklının borçlunun miraçılarından biri veya tamamı aleyhine icra takibi yapabileceği hususu dikkate alınmaksızın, yanılgılı gerekçesiyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2012/366, K. 2012/1254, 21 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama