Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/4079 K.2012/5813

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali ve tazminat davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatife 16.04.1998 tarihinde iki hisse karşılığı 86 ve 87 numaralı ortaklık senetleri ile üye kaydedildiğini, müvekkilinin bir süre aidatlarını ödediğini, daha sonra kooperatifin kendisinden para istemediğini, müvekkilinin yurtdışında yaşaması sebebiyle kooperatif hakkında bilgi edinemediğini, kısa süre önce yaptığı görüşmede de iki hisse için ödediği paraların bir hisseye aktarıldığını, diğer hissesinin iptal edildiğini, daha sonra da aidatlar ödenmediği gerekçesiyle kalan bir hisse yönünden de üyeliğine son verildiğini öğrendiğini,

kendisine üyelikten çıkarma ile ilgili ihtar ve kararın tebliğ edilmediğini ileri sürerek, ihraç kararlarının iptali ile 2 hisse üzerinden üyeliğin devamına, olmadığı takdirde, paylara karşılık gelen 2 adet apartman dairesinin bilirkişilerce tespit edilecek rayiç bedeli için şimdilik 10.000,00 TL'nin ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının toplam 2.227,00 YTL ödeme yaptığını, 04.10.1999 tarihinde 1999/22 sayılı evrak ile kooperatife müracaat ederek üyeliklerinden birisinden ayrılma talebinde bulunduğunu, 12.10.1999 tarihinde bu talebinin kabul edildiğini, kalan 86 nolu üyelik için de bu dilekçeyi verdiği tarihten sonra ödeme yapmadığını, davacıya aidat borçlarını ödemesi için 27.07.2000 ve 08.10.2000 tarihlerinde ihtarlar gönderildiğini, ödeme yapmayınca 10.10.2000 tarihinde de üyelikten çıkarma kararının davacıya gönderildiğini, davacının hak düşürücü süre geçtikten sonra bu davayı açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; kooperatifin eski yöneticisi ve arsa sahiplerinden biri olan davacının eşi ile kooperatif arasında alacak davası olduğu, bu süreçte davacının ihraç kararından haberdar edilmediği, aidat borcunun eşinin alacağından mahsubunun söz konusu olacağı şeklinde kandırıldığı, kooperatifte inşaat işlerinin sonuna gelindiği, üyelerden genel giderler için az miktarda aidat alındığı, dolayısıyla ihtarnamelerin davalıya tebliğ edilememiş olmasına rağmen davanın 6 yıl sonra açılmış olmasının TMK'nun 2. maddesinde öngörülen dürüstlük kuralına aykırılık teşkil etmediği,

29.05.2006 tarihli kur'a zabtına göre kooperatifin 47 adet dairesinin 47 ortağa kur'a ile dağıtımının yapıldığı ve daire verilen 47 ortak arasında davacının yer almadığı, kooperatifte iki paya sahip davacının kendisine daire verilmemesinden dolayı uğradığı maddi zararın

davalı kooperatif tarafından tazmini gerektiği, bu çerçevede davacının davalı kooperatifte 30.878,63 TL tazminat alacağının bulunduğu, davacının davalı kooperatif nezdinde 2 ortaklığının fiilen mümkün olmadığı gerekçesiyle, ihraç kararlarının iptaline yönelik talebin reddine, taleple bağlı kalınarak ta 10.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.