Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/4869 K.2013/17

Taraflar arasındaki gecikme nedenine dayalı kira tazminatı davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile yüklenici davalı arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre müvekkiline verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin öngörülen sürede teslim edilmediğinden dolayı zarara uğradığını ileri sürerek, 257.500,00 ABD doları karşılığı 385.500,00 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye konu 1704 parseldeki eksikliklerin davacının kusurundan ve kötüniyetinden kaynaklandığını, zira taraflar arasındaki ek sözleşmeye göre bu taşınmazdaki inşaatlardaki kapı ve mutfak işlerinin davacının telkiniyle oğluna yaptırılmasının kararlaştırıldığını, bu işlerde eksiklikler bulunduğunu, diğer parselin konumu itibariyle belediyenin ulaşım yolunu çok geç açmış olması, arsanın eğimli olması ve topografik özellikleri nedeniyle inşaatın geciktiğini, sözleşmeye göre en fazla altı ay için gecikme tazminatı istenebileceğini, tazminat talebinin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen 05.06.2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının talebinin haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 244.320,00 ABD doları karşılığı 375.471,00 TL’nin 22.03.2010 tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminat istemine ilişkindir.

Taraflar arasında akdedilmiş 27.02.2007 tarihli sözleşmenin 13. maddesinde göre arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin kararlaştırılan sürede teslim edilmemesi halinde bağımsız bölüm başına 500 ABD doları gecikme tazminatı ödeneceği ancak bu sürenin altı ayı geçemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda gecikme tazminatı hesaplanırken gecikme dönemine ilişkin ilk altı ay için bağımsız bölüm başına aylık 500 ABD doları üzerinden maktu gecikme tazminatı; devam eden dönem için ise ilişkin olduğu tarihler itibariyle

mahalli rayiçler üzerinden gecikme tazminatı hesabı yapılması gerekirken, belirtilen maktu gecikme tazminatını kararlaştırıldığı dönemi aşacak şekilde uygulayan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında davacı tarafça davalıya gönderilen 22.02.2010 tarihli ihtarname kapsamına göre 231.000,00 ABD doları için talepte bulunulduğundan dolayı davalının bu miktar için 22.03.2010 tarihinde temerrüde düştüğü, artan kısım için ise davalının dava tarihinde temerrüde düştüğü gözetilmeksizin, hüküm altına alınan alacağın tümüne 22.03.2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.