Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/50 K.2012/833

Taraflar arasındaki kooperatif tüzel kişiliğinin yeniden ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tasfiye kurulu memurları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı....Yapı Kooperatifi adına işlem gören işyeri işçilerinden...'un geçirdiği iş kazası sebebiyle işçiye ödenen maluliyete ilişkin tazminatın rücuen tahsili için davalı kooperatif aleyhine İş Mahkemesi'nde dava açtıklarını, dava devam ederken kooperatifin tasfiye edilerek sicilden kaydının terkin edildiğini öğrendiklerini ileri sürerek, kooperatif tüzel kişiliğinin yeniden ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı tasfiye memurları vekili, kooperatifin yeniden ihyasını gerektirecek bir durum olmadığını, talebin zamanaşımına uğradığını, ...'un kooperatifte iş kazası geçirmediğini, davacının işçinin nerede kaza geçirdiğini araştırmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı SGK tarafından .... 2. İş Mahkemesi'nde ihyası talep edilen kooperatif aleyhine rücuen tazminat davası açıldığı, dava sırasında kooperatifin sicilden terkinine karar verildiği, tasfiyenin tamamlanabilmesi için her hangi bir hak ve alacağın bulunmaması gerektiği, bu sebeple kooperatifin tasfiyesinin tamamlanmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne kooperatifin yeniden ihyasına ve ticaret siciline kaydına karar verilmiştir.

Kararı, davalı tasfiye kurulu memurları vekili temyiz etmiştir.

Dava,... Yapı Kooperatifinin ihyası istemine ilişkin olup, mahkemece sadece kooperatifin ihyasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, kooperatifin ihyasıyla birlikte idari işlem niteliğindeki yeniden sicile yazılmasına da karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK’nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.