Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/5804 K.2013/234

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında imzalanan 07.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkillerine teslimi gereken 6 adet dairenin süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek 10.000,00 TL kira tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek tazminat miktarını 33.000,00 TL'ye arttırmıştır. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı arsa sahiplerinin sözleşmede belirtilen şartlara göre daireleri süresinde davalı yükleniciye ferağ vermemeleri nedeniyle kusurlu oldukları, kendi edimlerini yerine getirmediklerinden yükleniciden de edimini yerine getirilmesini isteyemeyecekleri, davalının ediminin en geç tapuda devir tarihi olan 14.04.2009 tarihinde yerine getirdiği,

bu tarihte daireleri davacılara teslim ettiğinin kabulü gerektiği, sözleşme gereğince dairelerin teslim edilmesi gereken 27.03.2009 tarihi ile dairelerin teslim edildiği kabul edilen 14.04.2009 tarihleri arasında davacılar kira bedeli talep edebilecek ise de sözleşme gereğince 9 nolu daireyi de davalı adına devir etmemeleri nedeni ile müterafik kusurlu oldukları, bu sebeple davacıların kira bedeli talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

Sözleşmenin "Özel Şartlar" bölümünde; “...taraflar arasında inşaat sözleşmesi yapıldığı tarihten itibaren 3 ay içerisinde bitirilip temel ruhsatı tarihinden itibaren 18 ay içerisinde arsa sahibinin daireleri teslim edilecektir...Temel üstü ruhsatı alındığında müteahhitte 13 nolu daire, 14 nolu daire, 9 nolu daire ve 10 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır. İnşaatın kabası bittiğinde ise 5 nolu daire ve 3 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır.

İnşaatın ince işleri bittiğinde ise 2 nolu daire, mal sahibinin daireleri teslim edildiğinde ise 1 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır.” düzenlemesine, "Teknik Şartlar" bölümünde ise. “Binaya iskan alınacak, daire tapuları mülkiyet tapusu olarak mal sahiplerine verilecek, harçlar, masraflar müteahhide ait olacaktır.” hükmüne yer verilmiştir.

Sözleşme hükümlerine göre ifanın, yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlı olduğu anlaşıldığından davacıların 9 nolu daireyi elinde tutması haklı olup, mahkemenin bu nedenle davacının müterafik kusurlu olduğu yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Sözleşmede ferağ aşamaları kesin vade olarak kararlaştırılmamış, tamamlanacak işlere göre kademeli olarak düzenlenmiştir.

Davalı yüklenici tarafından ferağ aşamalarının her biri tamamlandığında durumu bildirerek tapu devri yönünde arsa sahipleri BK' nın 101. maddesine göre temerrüde düşürülmemiştir. Arsa sahipleri, yüklenicinin sözleşme hükümlerine göre arsa sahiplerine düşen daireleri teslimi gereken tarih ile fiilen teslim ettiği tarih arasında kira tazminatı talep edebilir.

Mahkemece, dairelerin teslimi gereken tarihin 27.03.2009 olduğu isabetli olarak belirlenmiş ise de, yüklenicinin arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümleri kullanmaya elverişli olarak fiilen teslim ettiği tarih konusunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın arsa sahiplerinin yükleniciye ferağ verdikleri 14.04.2009 tarihinin teslim tarihi olarak kabulü doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece, uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu refakatinde keşif ve inceleme yapılarak yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda araştırma yapılıp, davacıların talep edebileceği kira tazminatı ile ilgili bilirkişi raporu alındıktan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.