Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2012/6469 K.2013/194

Davacının açmış olduğu defter imhasına izin davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

İstemciler iflas idaresi memuru olarak çalıştıklarını ve iflasın kapanmasından sonra uhdelerinde kalan defterlerin muhafazası nedeniyle masrafa katlandıklarını, yasal süresi dolan defterlerin imhasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, bu yönde yasanın mahkemeye bir yetki vermemiş olduğu, henüz on yıllık sürenin dolmadığı ve İcra ve İflas Kanunu Nizamnamesi’nin 52 nci maddesindeki yetkinin idari nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, istemciler temyiz etmişlerdir.

İflas idaresinin görevi kural olarak, iflasın kapatılması ile sona erer. Bundan sonraki işlemler, örneğin sonradan bulunan bir malın paraya çevrilip alacaklılara ödenmesi işlemi (İİK.m.255) iflas dairesi tarafından yapılır. Nizamnamenin 52 nci maddesinde de herhangi bir nedenle ortaklara verilemeyen defterlerin daireye bırakılacağı hususu düzenlenmiştir.

Bu durumda istemcilerin iflasın kapatıldığı 23.07.2002 günü itibariyle defterleri iflas dairesine bırakmaları gerektiği ve nizamnamenin tanıdığı bu imkânın halen devam ettiği halde, geçen süre içinde sorumlu olmadıkları bir işi üstlendikleri ve teslim işini diledikleri zaman gerçekleştirebilecekleri düşünüldüğünde, istemcilerin bu talebi ileri sürmelerinde hukuki yararlarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece istemin bu nedenle reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle yerinde bulunan kararın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi uyarınca gerekçesi bu şekilde değiştirilmek ve düzeltilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.