Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/1205 K.2013/2462

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalıların murisi ... arasında 17.04.2001 tarihinde düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşmeye göre müvekkilinin davalıya ait taşınmaz üzerine belediyeden alacağı proje ve ruhsata uygun olarak inşaat yapmayı taahhüt ettiğini, aynı sözleşmede yapılacak binanın dış sıvası, çatı ve yapılacak asansörün masraflarına arsa payı oranında tarafların ortak olacağının kararlaştırıldığını, sözleşmede belirtilen tüm bu hususların 2005 yılında tamamlanmasına rağmen müvekkilinin bu güne kadar sözleşme gereği alacağını alamadığını ileri sürerek,

fazlası saklı olmak üzere 8.000,00 TL'nin 10.02.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 22.840,91 TL'ye çıkarmıştır.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabule dair verilen kararın davalılar vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 16.11.2011 tarih ve ... Esas, 2011/6614 Karar sayılı ilamı ile, "...

17.04.2001 tarihli sözleşmede çatı, asansör ve dış sıva yapımına ilişkin bedele yüklenici ile arsa sahibinin arsa payları oranında katılacakları kararlaştırıldığından davacı yüklenici tarafından bu yerlerde gerçekleştirilen imalâtın tutarından arsa sahibinin payına düşen kısmının ödetilmesine karar verilmelidir. Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda asansör ve dış sıva imalâtının yapılmadığı, çatının ise kısmen gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

Yüklenici davacı yaptığı imalâtın tutarından arsa payı oranında arsa sahibinden tahsil talebinde bulunabileceğinden bilirkişiden ek rapor alınarak çatıda gerçekleştirilen imalâtın yapıldığı tarih itibariyle maliyetinin bulunarak arsa sahibinin %35 payına düşen kısmının tahsiline karar verilmeli, yapılmayan diğer imalâtlara ilişkin talep reddedilmelidir.

Diğer yandan kabule göre ıslahla artırılan miktar için hüküm altına alınan alacağa daha önce temerrüt oluşmadığı halde ıslah tarihi yerine davanın ilk açıldığı tarihten itibaren faiz uygulanması da yerinde" olmadığı gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 4.728,24 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Kanunu Genel Tebliğine göre hüküm altına alınan miktar üzerinden alınması gereken harcın davalılardan tahsili ile davacı tarafından yatırılan harcın davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, davacı tarafından fazla yatırılan harcın da davalılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.