KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/2270 E., 2013/3453 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirketin inşaat sektöründe faaliyet gösterdiğini, en son dönemde yaşanan mali sıkıntılar ve kamu yatırımlarının azalması nedeniyle yeni ihale alınamaması, ihale edilmiş ve devam eden işlere ait ödeneklerin yetersizliği ve banka kredisi kullanılamaması gibi faktörlerin de bir araya gelmesiyle işletme sermayesinin yetersiz hale geldiğini, borca batık olduğunu, ancak iyileştirme projesi kapsamında mali durumunun iyileşmesinin mümkün olduğunu ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile uyulan bozma kararı çerçevesinde yapılan yargılamaya göre, bozma öncesi raporda yer alan demirbaş makine ve tesisleri ile araçlarının hacizler sonucunda satıldığı, şirketin yedieminde bulunan birkaç araç dışında mal varlığının bulunmadığı, müdahillerden ... Ltd. Şti.'ne takip dosyasındaki hakediş haczi nedeniyle yapılan 169.000,00 TL dışında bir ödemenin mevcut olmadığı, bu durumda şirketin durumunun ıslahının mümkün olup olmadığının tespiti yönünden yeni bilirkişi raporu alınmasının sonuca etkili olmayacağı gerekçesiyle erteleme talebinin reddiyle iflasa karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/2270, K. 2013/3453, 24 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama