Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/3128 K.2013/4282

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğundan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirketin borca batık durumda bulunduğunu ileri sürerek iflasın ertelenmesine karar verilmesi için dava açmış, daha sonra şirketin iyileşme ümidinin bulunmadığını belirterek iflas kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece iflas avansının ve kayyım ücretinin verilen süre içerisinde davacı yanca yatırılmadığı, kayyımın istediği belgelerin teslim edilmediği gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 448 inci maddesinin yollaması ile uygulanması gereken aynı Yasa’nın 114/g maddesi gereğince davanın, dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava iflasın ertelenmesi istemi ile açılmış, yargılama aşamasında erteleme talebi geri alınmış olmakla, davaya iflasın şartlarının bulunup bulunmadığının tesbiti noktasında devam etmek gerekir; bu nedenle kayyımın görevinin devamına gerek bulunmadığından, kayyım ücretinin yatırılması için süre verilmesi de yasaya uygun değildir. Bu nedenle kayyım ücretinin yatırılmamış olması gerekçe gösterilerek davanın reddinde isabet görülmemiştir.

Öte yandan borca batıklık (6762 s. TTK.m.324 ve İİK.m.179) sebebine dayalı iflas davalarında varlıkların rayiç (satış) değerlerinin borçları karşılamakta yetersiz kaldığının tesbiti gerekir. yargılama aşamasında gerek alınan bilirkişi raporlarında ve gerek sunulan beyanlarda varlıkların rayiç değerlerinin tesbit ettirilmesi gerektiği ısrarla vurgulanmışken, mahkemece bu yön üzerinde durulmamış olması da doğru olmamıştır. Bu durumda mahkemece re’sen araştırma ilkeleri çerçevesinde davacı şirketin borca batıklığının açıklanan ilke çerçevesinde tesbiti ile varılacak sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.