KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/5593 E., 2014/123 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/01/2013
- Numarası
- 2012/467-2013/35
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme uyarınca 5,40 bağımsız bölüm verilmesi gerekirken 5 daire verildiğini, sözleşmeye aykırı olarak yapılan kusurlu işler bulunduğunu, davacıya ait dükkanın küçük imal edildiğini ileri sürerek, paylaşım oranının bozulması nedeniyle 15.000,00 TL'nin, dükkanın projeye uygun hale getirilmesini bu mümkün olmadığı takdirde meydana gelen değer kaybından dolayı 8.000,00 TL'nin, eksik işler ve nefaset bedeli farkı 17.000,00 TL olmak üzere toplam 40.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş; karşı davanın reddini istemiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, davanın reddini talep ederek, karşı davasında, fazladan yapılan imalat bedeli olarak 25.500,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, Yargıtay 15. Hukuk Dairesince bozulması üzerine bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/5593, K. 2014/123, 15 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama