Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/5767 K.2013/7360

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 106

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 110

İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 111

"İçtihat Metni" Şikayetçi vekili, Batman 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/9608 esas sayılı dosyasında düzenlenen 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinde 1. sırada davalının yer aldığını, ancak müvekkilinin takiplerinde hacizlerin davalının haczinden daha önce olduğunu ileri sürerek, 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Şikayet olunan vekili, şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; şikayetçinin takipleri yönünden 03.12.2012 tarihi itibariyle taşınmazlar üzerindeki hacizlerin, İİK'nın 106 ve 110. maddeleri gereğince iki yıllık sürenin geçmesi nedeniyle düştüğünden bahsedilmiş ise de her iki takipte de borçlular ile alacaklı arasında 07.10.2011 tarihinde borcun taksitlendirilmesi konusunda ayrı ayrı sözleşme yapıldığı, İİK'nın 111. maddesine göre bu sözleşmeler nedeniyle İİK'nın 106. maddesindeki sürelerin işlemeyeceği, bu nedenle hacizlerin düştüğünün söylenemeyeceği, şikayetçi bankanın sıra cetvelinin haciz tarihleri itibariyle ilk sırasında olması gerektiği gerekçesiyle, şikayetin kabulüne 04.03.2013 tarihli sıra cetvelinin iptaline karar verilmiştir.

Karar, şikayet olunan vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

İİK'nın 106 ve 110. maddelerindeki sürelerle ilgili olarak şikayetçi H..Bankası ile borçlusu arasında taksitlendirme sözleşmesi yapılmış olduğu anlaşıldığından, İİK'nın 111/3. maddesinde tarafların anlaşması halinde taksit süresinin 10 yıla kadar çıkacağı ve bu sürede satış isteme süresinin duracağı belirtilmiştir. 111/4. maddesinde ise taksitlerden biri zamanında verilmezse icra muamelesi ve sürelerin kaldığı yerden devam edeceği düzenlenmiştir. Bu durumda, taksitlendirme sözleşmesinin ifa edilip edilmediği, satış isteme süresinin durup durmadığı araştırılmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.