Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/6360 K.2013/8194

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahiller Kredi Garanti Fonu A.Ş., Denizbank A.Ş., ... Varlık Yönetim A.Ş.(Akbanktan Temlik Alan) , Türkiye İş Bankası A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ...

Orman İşletme Müdürlüğünden, 10 yıl süre ile Lara ilçesinde kiraladığı alana yaptırdığı et ve balık ürünleri restoran işletme tesislerinin inşaat maliyetinin, beklenenin çok üzerinde olması nedeniyle piyasaya borçlandığını, hava sıcaklığının mevsim normallerinin altında seyretmesi ve yağışlı geçmesi nedeniyle işletmenin doluluk oranının azaldığını, açık hava düğün organizasyonlarının da müşterilerce iptali sonucunda, davacının finansal yönden sıkıntıya düştüğü ve borçlarını ödeyemez hale geldiğini, davacı şirketin kefil olduğu 817.000,00 TL kredi borcu da düşünüldüğünde borca batık duruma düştüğünü,

iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, 1 yıl süreyle iflasın ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davacının borca batık olduğu, ancak iyileştirme projesinin ödeme kaynakları ve borçların ödenmesi hususunda somut veri içermediği gerekçesiyle, iflas erteleme talebinin reddine, davacı şirketin iflasına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 04.06.2012 günlü, 2012/1016 esas, 2012/3919 karar sayılı ilamı ile “mahkemece alınan 28.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda,

davacı şirketin borca batıklığının 16.811,62 TL olduğu, daha sonra alınan 07.07.2011 tarihli raporda ise 1.474.376,56 TL olduğu, ek raporda da 1.377.008,68 TL olduğu tespit edilmiş ve borç ödeme miktarı ise 946.039,50 TL olarak belirlenmiştir.

Bilirkişi raporları arasında borca batıklık miktarları yönünden fahiş farklılık bulunduğu gibi mahkemece, davacı şirketin oldukça yüksek oranda borçlarını ödemiş olması hususu değerlendirilmemiş bu ödemelere rağmen borç bakiyesinin düşmemesi sebebi de tartışılmamıştır.

Uzman yeni bir bilirkişi kurulundan davacı şirketin aktifi, pasifi ve borca batıklığının tespiti ile sunulan iyileştirme projesinin ciddiliği ve inandırıcılığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı şirketin borç ödeme çabalarını sürdürdüğü, hedeflenen borç ödeme miktarını %75 seviyesinde gerçekleştirdiği, şirketin 31.05.2011 tarihi itibariyle 1.519.784,54 TL ve 31.12.2011 tarihi itibariyle 1.788.976,73 TL tutarında borca batık durumda olduğu, şirkete ait paraya çevrilebilecek önemli bir mal varlığının bulunmadığı, ortaklara ait şahsi mal varlıklarının da alacaklı bankalar lehine ipotekli bulunduğu, davacı şirketin tüm bu olumsuzluklara rağmen borç ödeme gayretini sürdürdüğü, şirketin iflasının ertelenmesinin alacaklılarında menfaatine uygun düştüğü gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı şirketin iflasının 30.05.2013 tarihinden itibaren 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Karar, müdahil Türkiye İş Bankası, ... Varlık Yönetim A.Ş., Denizbank, Kredi Garanti Fonu A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, iflasın ertelenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece daha önce verilen kararın vaki temyiz üzerine, Dairemizce 04.06.2012 gün, 2012/1016 esas, 2012/3919 karar sayılı ilamı ile araştırmaya yönelik olarak bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulduktan sonra alınan yeni bilirkişi heyetinin 29.03.2013 havale tarihli raporunda, şirketin 31.05.2011 tarihi itibariyle borca batıklığının 1.519.784,54 TL, 31.12.2011 tarihi itibariyle ve rayiç değerlere göre şirketin mevcut ve alacaklarının 1.941.211,23TL, toplam borç miktarının ise 3.730.187,96 TL olduğu,

borca batıklığının 1.788.976,73 TL olup artarak devam ettiği, ileri sürülen projelerin soyut nitelikte olup tahminlere dayandığı ve şirketin borca batıklıktan kurtulma imkanının mevcut durum karşısında mümkün olmadığı ve son durum itibariyle şirketin gayri faal olduğu anlaşılmasına rağmen,bu durumda şirketin iflasına karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ve yanılgılı gerekçeyle, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.