Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/6685 K.2014/232

Taraflar Arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif yönetim kurulu tarafından üyelikten çıkartıldığını, yönetim kuruluna itirazda bulunduğunu, itirazının sonucunun müvekkiline tebliğ edilmediğini, yönetim kurulunun usulüne uygun olarak kendilerine ulaşan itirazı genel kurula götürmediğini ileri sürerek, 1163 sayılı Kooperatif Kanunu'nun 16/3. maddesi uyarınca müvekkili hakkında verilen ihraç kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine, Dairemizin 26.01.2012 tarih ve 2011/3957 E, 2012/417 K. sayılı ilamı ile, genel kurul kararının, davacı üye, o genel kurula katılmış olsa dahi üyeye tebliğinin zorunlu olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 16/3. maddesinde öngörülen üç aylık dava açma süresinin anılan kararın tebliği tarihinden itibaren başladığı, bu durumda, mahkemece, genel kurul kararının davacıya tebliği hususu üzerinde durulması gerektiği belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda;

kooperatifin ihraç gerekçesinin anasözleşmenin 10. maddesinin 4 no'lu bendi olarak gösterildiği, anasözleşmenin 14. maddesinde; ortaklıktan çıkarılma kararının gerekçeli olarak yönetim kurulu karar defterine yazılacağının düzenlendiği, buna rağmen davacının kooperatiften çıkarılma kararında ilgili maddeye atıf yapılarak herhangi bir gerekçe belirtilmediği, taşıma komisyonculuğu yapmamaktan neyin kastedildiği de herhangi bir şekilde belirlenemediğinden, çıkarma işleminin kooperatif anasözleşmesine ve yasaya uygun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı hakkında, kooperatifin 12.03.2007 tarihli yönetim kurulu kararı ile anasözleşmenin 10. maddesinin 4. fıkrasında “taşıma komisyonculuğu yapmamak” şartını taşımadığından bahisle ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmiş ise de söz konusu maddede belirtilen ortaklık şartı derhal üyenin ortaklık sıfatını yitirmesi sonucunu doğuracak bir neden olarak kabul edilemez. Bu konuda ortağa uygun bir süre içerir bir ihtar yapılması ve ihtar sonrası bu şart yerine getirilmediği takdirde, ihraç edilmesi, hayatın olağan akışına, iyiniyet kuralları ve kooperatifin amacına uygun olacaktır.

Bu durumda, mahkemece, davacıya ortaklık şartlarının yerine getirilmesi için uygun süre içeren ihtar gönderilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; anasözleşme hükümlerine atıf yapan ihraç kararı açık ve anlaşılır olduğu halde yazılı şekilde yanılgılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Öte yandan, HMK 297/2.maddesi "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenecek borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”hükmünü içermektedir.

Mahkemece, bu hükme uygun olarak hüküm fıkrasında davanın kabulü ile dava konusu genel kurulun tarihi de belirtilerek ihraç kararının iptaline karar verilmesi gerekirken tereddüt uyandıracak şekilde “talebin kabulüne” karar verilmesi de doğru olmamıştır.

Ancak sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek ve yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK' 438/7. maddesi gereğince aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.