Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/6855 K.2014/483

Taraflar arasındaki sıra cetveline itiraz davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı borçluya ait aracın satışından sonra düzenlenen sıra cetvelinde davalıya 1. sırada yer verildiğini, davalının borçludan gerçek bir alacağının bulunmadığını ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili davalının bononun lehdarı yerine ödeme yapması nedeniyle bononun ciro yoluyla hamili bulunduğunu, alacağının gerçek olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, ispat yükü kendisinde olan davalının alacağını kanıtlayamadığı gerekçisiyle sıra cetvelinin düzenleme tarihi itibariyle 3.346,00 TL davacı alacağın sıra cetvelinde davalıya isabet eden miktardan ödenmesine, artan kısmın davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava muvazaa iddiasına dayalı sıra cetveline itiraz davasıdır. Harç ve vekalet ücreti maktu tarife üzerinden hesaplanması gerekirken davalı aleyhine nisbi tarifeden harca hükmedilmesi doğru değildir.

Bunun yanında, alacağın esasına yönelik davalarda sıra cetvelinin iptaline değil, davalıya ayrılan payın yargılama giderleri de dâhil olmak üzere öncelikle asıl ve ferileriyle birlikte davacı alacağının karşılanmasına tahsisine, artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmek gerekir.

Mahkemece bu şekilde karar verilmiş ise de, miktar belirtilmesi doğru olmamış, kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiş ancak, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.