Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/7143 K.2014/3788

Taraflar arasındaki asıl davada menfi tespit birleşen davada itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı-birleşen davada davalı kooperatif vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahibi arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, teslim için öngörülen süre henüz sona ermeden davalının haksız olarak müvekkili aleyhine 29.09.2009 ile 28.04.2010 tarihleri arasındaki dönemi kapsayan kira kaybı alacağının tahsili için icra takibine giriştiğini ileri sürerek, müvekkilinin Konya 6. İcra Müdürlüğü’nün 2010/5749 sayılı icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespiti ile % 40 oranındaki tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; birleşen davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, yüklenici kooperatifin Konya 6. İcra Müdürlüğü’nün 2010/5749 sayılı icra takibine konu borcun tamamını davadan sonra 25.10.2010 tarihinde ödediğini, yüklenicinin teslim edimini zamanında yerine getirmediğini savunarak, asıl davanın reddini istemiş; birleşen davada, 28.04.2010 ile 28.12.2010 tarihleri arasındaki dönem için müvekkilinin kira kaybının tahsili için Konya 6. İcra Müdürlüğü’nün 2001/101 sayılı icra takibine kooperatifin haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sözleşme gereğince 2 dairenin arsa sahibine 28.09.2008 tarihinde teslim edilmiş olması gerektiğinden asıl davdaki menfi isteminin ve birleşen davaya konu icra takibine yapılmış itirazın haklı olmadığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine; birleşen davanın kabulü ile takibin devamına, % 40 oranında hesaplanan 2.240,00 TL icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı -birleşen davada davalı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin

takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı kooperatif vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Birleşen davada davacı arsa sahibi icra takibinde 5.600,00 TL asıl alacağın tahsili istemiyle yüklenici kooperatif hakkında icra takibinde bulunmuş, mahkemece yapılan yargılama sonunda birleşen davanın kabulü ile itirazın iptali ile takibin devamına ve asıl alacağın % 40’ı oranında 2.240,00 TL icra inkar tazminatının yüklenici kooperatiften tahsiline karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunu’nun 67/II. maddesi uyarınca, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için birleşen davada davalı kooperatifin icra takibine itirazında haksız ve takip konusu alacağın da likit nitelikte olması gerekmektedir.

Oysa taraflar arasındaki sözleşmede yapı ruhsatından 2,5 yıl sonra bağımsız bölümlerin teslim edileceği ve teslimde gecikme halinde rayiç kira bedelinin ödeneceği öngörülmüş olmasına rağmen yapı ruhsatının ne zaman alınacağı ve gecikme durumunda ne miktar kira bedelinin verileceği kararlaştırılmamıştır.

Bu bağlamda, yapı ruhsatının alınması için gerekli olan makul sürenin ne olduğu, teslimin hangi tarihte yapılması ve ne kadar rayiç kira ödenmesi gerektiği ancak yargılama aşamasında yapılacak araştırma ile belirli hale geleceğinden, talebe konu alacağın hesap edilebilir ve likit nitelikte bulunduğu kabul edilemeyeceği için, birleşen davada davacının icra inkar tazminatına yönelik isteminin reddine karar vermek gerekirken, kabulü yolunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekirse de, bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.