Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/7473 K.2014/2705

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar vekilince duruşmalı, asıl ve birleşen davada davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı kooperatif denetçisi M. T..ve Vek. Av. H.K.. gelmiş, davalılar tarafından gelen olmadığından onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, davacı kooperatifin 29.06.2002 - 29.06.2003 tarihleri arasında yöneticileri olan davalıların ibra edilmeyerek 27.06.2004 tarihli genel kurulda haklarında sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, yöneticilerin, genel kurulca belirlenen asgari bedelin altında ortak almak, genel kurul kararı uyarınca kooperatife ait imalatları emanet usulü ile yapmaları gerekirken ihale ve teklif almak suretiyle sözleşmeler yapmak ve kooperatifin yasa uyarınca %1 KDV ile yükümlü olmasına rağmen usulsüz şekilde sözleşme yapılan yükleniciye %18 oranında KDV ödenmesi suretiyle kooperatifin zarara uğratıldığını ileri sürerek toplam 26.299,64 TL nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada ise, kooperatifin fazladan ödemek zorunda kaldığı 4.560,00 TL KDV nin birleşen davadaki yöneticiler ile yükleniciden tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; asıl davada davalı yönetim kurulu üyelerinin genel kurulda belirlenen değerin altında ortak almak ve yapılan sözleşmelerde piyasa şartlarından daha yüksek ödemelerde bulunmak suretiyle kooperatifi zarar uğrattıkları, fazla ödendiği idida edilen KDV yönünden ise kooperatifçe yasal yolların tüketilmemesi nedeniyle şimdilik sorumlulukları bulunmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulü ile 20.547,63 TL’nin faiziyle birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, birleşen dava davalılarının zararın oluştuğu tarihte görevde olmamaları nedeniyle birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili ile asıl davadaki davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davalılar vekillerinin tüm, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Dava, yönetim kurulu üyelerinin kooperatife verdiği zararların tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, asıl davadaki yönetici olan davalılar ile birleşen davadaki davalılardan yüklenici şirket arasında düzenlenen sözleşmede, kooperatifin %1 oranında katma değer vergisinden sorumlu olmasına rağmen, %18 oranı üzerinden hesaplanan katma değer vergisinin yükleniciye ödenerek kooperatifin zarara uğratıldığını ileri sürerek tahsilini istemiştir.

Kooperatif yöneticileri yasa gereği, yüklenici ise aradaki sözleşme gereği kooperatif zararından sorumludur. Davacı kooperatif, fazladan ödenen KDV' nin iadesini sağlamak üzere girişimlerde bulunması için yüklenici şirkete ihtarlar keşide etmiş ise de sonuç alınamamıştır. Bu durumda, gerekirse konusunda uzman bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, kooperatifin fazladan ödemek zorunda kaldığı KDV miktarı ile bu miktarın hangi tarihlerde ödendiğinin belirlenmesi gerekir.

Yapılacak tespitte, fazla KDV ödemesinin bulunduğunun belirlenmesi halinde bu miktarın, ödeme tarihlerinde görevde olan yönetim kurulu üyelerinden müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekir. Diğer yandan, hangi tarihte ödenirse ödensin, fazladan ödenen KDV bedelinden yüklenicinin de sorumlu tutulması tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile asıl ve birleşen davada yazılı şekilde KDV bedeline yönelik istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.