KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/752 E., 2013/2446 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, yüklenici müvekkili ile arsa sahibi davalı arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi kurulduktan sonra davalıya 30.000,00 TL ödendiğini, arsanın bulunduğu yerde kentsel dönüşüm planı uygulandığından belediye tarafından yapı ruhsatı verilmediğini, bu arada davalının taşınmazdaki hissesini üçüncü bir kişiye satarak sözleşmenin ifasını imkansız hale getirdiğinden sözleşmenin feshedildiğini ileri sürerek, sözleşmede öngörülen 50.000,00 TL cezai şartın ve ödenen 30.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin hissesini satın alan kişinin sözleşmeyi kabul ettiğini, davacının edimlerini yerine getirmediğinden müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle asıl olarak müvekkilinin 50.000,00 TL cezai şartı hak ettiğini, 30.000,00 TL talebin kabul edilmesi durumunda kendi alacakları olan 50.000,00 TL cezai şarttan bu miktarın takas ve mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sözleşmenin feshedilmesinde davalının kusuru bulunmadığı ancak sözleşme kurulduktan sonra ödenen 30.000,00 TL’nin iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/752, K. 2013/2446, 15 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama