Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8327 K.2013/7692

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz davasında davacı vekilinin talebi üzerine verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması talebinin kabulüne yönelik hükmü ve temyiz isteminin süreden reddine yönelik ek kararın süresi içinde ihtiyati haciz talep eden-davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

İhtiyati haciz isteyen alacaklı şirket vekili, müvekkilinin, otel işletmekte olduğunu, borçlu şirket aracılığıyla yapılan rezervasyonlar ile ... isimli müşterinin müvekkilinin otelinde kaldığını, konaklamalarla ilgili olarak düzenlenen beş adet toplam 22.203,22 TL bedelli fatura bedelinin ödenmemesi üzerine ihtar yollandığını, faturalara itiraz edilmediğini ileri sürerek, borçlunun, borca yetecek miktardaki menkul, gayrimenkul malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ihtiyati haciz talebi, beş adet konaklama hizmeti nedeniyle düzenlenen fatura ile ihtarname içeriğine göre; 23.905,48 TL miktarlı borcun muaccel olmasına rağmen ödenmediği, alacağın rehin ile de temin edilmemiş olduğu gerekçesiyle, ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden borçlu vekili, mahkemece verilen ihtiyati haciz kararının icraya konduğunu, müvekkili tarafından itirazi kayıtla ödeme yapıldığını, icra takibine de itiraz edildiğini, takibe konu edilen faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini, ihtarnamenin tebliğ şerhinden, tebligatın reşit işçisi ...a tebliğ edildiğinin belirtildiğini, müvekkili şirket bünyesinde bu isimde bir çalışan bulunmadığını, müvekkili ile alacaklı olduğunu iddia eden şirket arasında ne otel kontenjan sözleşmesi, ne de başka bir ticari ilişkinin bulunduğunu, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için kanunun saydığı şartların oluşmadığını savunarak, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati hacze itiraz üzerine mahkemece; ihtiyati haczin, konaklama faturalarına dayalı olarak verildiği, faturanın, tek başına akdi ilişkiyi ispata elverişli olmadığı ve her zaman tek taraflı olarak düzenlenmesi mümkün olan belgelerden olduğu, dosya kapsamındaki diğer delillerden de vadesi gelmiş bir para alacağının mevcut olduğunun tam olarak ispat edilemediği, Ayrıca İİK'nın 257/2. maddesindeki koşulların mevcudiyetinin de ileri sürülmediği gerekçesiyle, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Kararın, ihtiyati haciz talep eden alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, temyiz isteminin İİK'nın 363. maddesine göre 10 günlük yasal süresinde olmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Temyiz isteminin reddine dair ek karar, ihtiyati haciz isteyen alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

1- 07.08.2013 tarihli ek karar yönünden;

Uyuşmazlık, ihtiyati haczin kaldırılması kararına karşı temyiz süresine ilişkindir. Mahkemece, İİK'nın 363. maddesi gereği sürenin, kararın tefhiminden itibaren 10 gün olduğu kabul edilerek temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

İİK'nın (İstinaf Mahkemeleri faaliyete geçmediğinden 5311 sayılı Yasa değişikliğinden önceki hali) 363/11. madde ve devamında; ihtiyati haciz kararlarının kalkıp kalkmadığına ilişkin kararlarla Kanunda temyiz kabiliyeti kabul edilen kararların tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren on gün içinde temyiz edilebileceği düzenlenmiştir. Bu madde hükmü, İİK hükümleri gereği icra mahkemelerince verilen kararlarla ilgili olarak temyiz süresini düzenlemiştir.

Somut olayda ise; ihtiyati haciz ve kaldırılmasına ilişkin kararların Ticaret Mahkemesi'nce verilmiş olması nedeniyle temyiz süresi HUMK'nın halen yürürlükte bulunan 432/1. maddesine göre 15 gündür. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde temyizin reddine ilişkin hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2- 16.05.2013 tarihli asıl karar yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen-davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.