Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8370 K.2014/512

Taraflar arasında görülen muarazanın giderilmesi ve tazminat davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 12.12.2012 gün ve 4106 esas, 7330 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, taraflar arasında yapılan 28.12.1999 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, davalı şirketin, mülkiyeti davacıların murisi Ş.

T. ait 1620 ada 2 parsel ve 1825 ada 10 parsel sayılı taşınmazlar üzerine iki adet otel inşa etmeyi taahhüt ettiğini, işin bitmesi halinde 1825 ada 10 parsel üzerine yapılacak otelin davalıya, diğerinin ise davacıların murisine ait olacağının kararlaştırıldığını, davalı yüklenicinin 10 parsel üzerindeki oteli bitirdiği ve fakat diğer otele hiç başlamadığı, davalıya gönderdikleri ihtarname ile 2001 ve 2006 yılları arası için tazminat ödenmesini talep ettiklerini, davalı yanın bunu kabul etmediğini, sözleşme hükümlerine göre 1825 ada 10 parsel üzerinde kayıtlı otelin ortak işletilmesi gerektiğini ileri sürerek,

otelin işletilmesi konusundaki çekişmenin giderilmesi ile tazminatın muacceliyet tarihlerinden itibaren, 2006 dönemine ait kısmın dava tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiş, birleşen 2008/272, 578, 2009/911 2010/769 E sayılı davalarda ise tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu otelin davacılar murisine 2003 yılı Nisan ayında teslim edileceğinin kararlaştırılması nedeniyle davacıların 2001 ve 2002 yılına ait kira bedelini talep edemeyecekleri kanaatiyle davanın kısmen kabulü ile 1.524.469,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, 10 parsel üzerinde yapılan otelin %65 yüklenici, %35 davacılar tarafından işletilmesi yönünde muarazanın giderilmesine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 16.10.2009 tarih ve 2008/5159 E., 2009/5400 K. sayılı ilamıyla;

taraflar arasındaki sözleşmenin 13. maddesinin I. fıkrasında, yükleniciye bırakılan 1825 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılacak otelin bitirilip işletmeye açılması, ancak arsa sahibine kalacak 1620 ada 2 parsel üzerine yapılacak otelin 30.04.2003 tarihinde tesliminin gecikmesi halinde, arsa sahibinin 1825 ada 10 parsel üzerinde yapılıp işletilmekte olan otelin 2003 yılı kârından o aşamadaki tapu kaydındaki hissesi oranında pay talep edip alacağı,

II. fıkrasında ise bu koşulun ancak 1 yıl için geçerli olup teslim daha da gecikirse 1825 ada 10 parsel üzerinde yapılmış olan otelin faaliyete geçtiği tarihten itibaren tüm gelirlerinin %35’inin arsa sahibine ait olacağı ve geçen döneme ilişkin ödemenin reeskont faizi ile birlikte yüklenici firmaca arsa sahibine yapılacağının kararlaştırıldığı,

arsa sahibine kalacak olan 1620 ada 2 parseldeki otelin 30.04.2003 tarihine kadar yapılıp teslimi gerekirken inşaata hiç başlanmadığı ve hatta 07.09.2006 dava tarihine kadar dahi sözleşmenin 13. maddesinin II. fıkrasındaki bir yıllık ek süre 30.04.2004 tarihinde dolmuş olmasına rağmen söz konusu parselde inşaat tamamlanmadığından davacı arsa sahipleri sözleşmenin bu hükmü uyarınca gelirden pay isteyebileceği, buna göre, konusunda uzman bir turistik otel işletmecisi, bir mali müşavir ve yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçudan oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan,

yüklenicinin sunduğu kira sözleşmelerine göre otelin faaliyete geçtiği 2001 yılı Haziran ayı itibariyle davacıların istemekte haklı oldukları tazminatın, sözleşmenin 13. maddesinin II. fıkrası uyarınca kira dönemi müddetince kira sözleşmesindeki miktarlara, daha sonraki dönem için de sözkonusu otelin mevkiî, konumu, müşteri potansiyeli, emsal rayiç kiralar ve benzeri hususlar da göz önünde tutularak ve davacılar vekilinin 30.04.2008 tarihli beyan dilekçesindeki açıklamaları dikkate alınmak ve taraf vekillerinin önceden alınan bilirkişi raporlarına itirazları değerlendirilip karşılanmak suretiyle hesaplattırılarak,

tüm deliller değerlendirilip davacıların alacak istemlerinin sonuçlandırılması gerektiği, mahkemenin eksik inceleme ve yanlış gerekçeye dayalı olarak kısmen kabul kararı verdiği gerekçesiyle bozulmuş olup; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davalı yüklenici vekili, sözleşmenin, 1620 ada 2 parsel yönünden ifa imkansızlığı nedeniyle mutlak butlan ile malul olduğunu ileri sürmüş ise de, bozma ilamında açık bir onama hükmü bulunmasa dahi, bozma kapsamı dışındaki temyiz itirazları reddedildiğinden bu yöndeki iddianın dinlenmediği, bozma ilamında belirtilen kriterlere göre bilirkişi raporu temin edildiği,

otelin, davalı yüklenici şirketin pazarlama kıstaslarına göre değerlendirmeye alındığı, muarazanın giderilmesi talebi hakkında daha önce verilen kararın bozma kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, asıl davada muarazanın giderilmesine ilişkin karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, 2.436.280,22 TL tazminat ile dava tarihine kadar işleyen 1.175.264,44 TL temerrüt fazinin davalıdan tahsiline, hükmedilen asıl alacak miktarı olan 1.706.520,00 TL’ye dava tarihinden, bakiyesine ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizi yürütülmesine,

birleşen 2008/272 E sayılı davanın kabulü ile 1.016.977,93 TL tazminat ile dava tarihine kadar işleyen 79.438,00 TL faizin tahsiline, asıl alacağın 750.000,00 TL’lik kısmına davadan, kalan asıl alacağa ise ıslahtan temerrüt faizi yürütülmesine, birleşen 2008/578 E sayılı davanın kabulü ile 1.062.810,17 TL tazminatın tahsiline, asıl alacağın 800.000,00 TL’lik kısmına davadan, kalan asıl alacağa ise ıslahtan temerrüt faizi yürütülmesine, , birleşen 2009/911 E sayılı davanın kabulü ile 1.313.007,62 TL tazminatın tahsiline, asıl alacağın 900.000,00 TL’lik kısmına davadan, kalan asıl alacağa ise ıslahtan temerrüt faizi yürütülmesine,

, birleşen 2010/769 E sayılı davanın kabulü ile 1.062.810,17 TL tazminatın tahsiline, asıl alacağın 900.000,00 TL’lik kısmına davadan, kalan asıl alacağa ise ıslahtan temerrüt faizi yürütülmesine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 12.12.2012 tarih ve 4106 E, 7330 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.