KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/8867 E., 2014/2432 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 49. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 18/02/2013
- Numarası
- 2011/474-2013/30
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, müvekkillerinin ortaklık kurarak davalı kurumun İstanbul Müdürlüğü'nün temizlik hizmet alım işini üstlendiklerini, verilen hizmet karşılığında hak edişlerin ödendiğini, ancak 5510 sayılı Kanun'un 81. maddesi gereğince Hazine tarafından karşılanan 5 puanlık kısmın hak edişlerinden kesildiğini ileri sürerek, 53.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, 5 puanlık Hazine'ce karşılanan tutarın kesilmesinin mevzuata uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 5763 sayılı Kanun'un, “işverenler üzerindeki mâli yüklerin hafifletilmesi, istihdamın artırılması” şeklinde açıklanan amacı ve hem de lafzı dikkate alındığında mevcut değişiklikle Hazine'ce karşılanan beş puanlık indirimden yararlanma hakkının davacı işverene ait olduğunun kabul edildiği, bilirkişi tarafından sunulan raporda eksik tahsilatın 53.080,67 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle, taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile 53.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyen avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara verilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/8867, K. 2014/2432, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama