Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/8945 K.2014/2710

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 16.11.2009 tarihinde hurda malzeme yükleme, boşaltma, ayıklama ve istifleme hizmeti sözleşmesi yapıldığını, davacının istihkakından, davacının işçisi M. S..'ın davacıdan alacaklı olmadığına dair ibraname ve dekont ibraz edilmesine rağmen anılan işçinin işçilik haklarından doğan alacağı olduğu gerekçesiyle 19.929,86 TL'nin ödenmediğini ileri sürerek, davacının istihkakından kesilen 19.929,86 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren en yüksek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; 18.05.2012 havale tarihli dilekçesinde alacak miktarının 13.929,86 TL olduğunu bildirmiş, 08.03.2013 tarihli dilekçesiyle de istemini 9.085,75 TL olarak açıklamıştır.

Davalı vekili, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesi gereği davacının davalı kurumda çalıştırdığı işçilerin alacaklarının 53.160,12 TL olduğunu, davacının işçilerin alacaklarını tam olarak ödemediğini, bu nedenle sözleşmenin 33. maddesinin (b) ve (u) bentleri uyarınca son hak edişinden kesinti yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve kısmen benimsenen ek bilirkişi raporuna göre; taraflar arasındaki sözleşmenin 33. maddesinin (b) ve (u) bentlerine göre davacının davalı kurumdan hak ediş alacağı toplamının 30.333,79 TL olduğu, davacının davalı kuruma verdiği dilekçe ile 3 ay çalıştırdığı işçisi M. S..'a ait 13.929,85 TL borcun son hak edişten kesilip bakiyenin iadesini istediği, davacıya 06.04.2011 tarihinde 19.823,75 TL istihkak ödemesi yapıldığı, bu ödeme sırasında ihtirazi kayıt ileri sürmeyerek kesin teminat ve bakiye hak ediş toplamını tahsil ettiği, davalıdan alacağı kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçeli karar başlığında 13.04.2011 olan dava tarihinin 13.04.2013 olarak yazılmış olmasının HMK'nın 304. maddesi uyarınca tarafların başvurusu üzerine veya re'sen düzeltilmesi mümkün maddi hata niteliğinde olduğu kabul edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.