KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/9083 E., 2014/101 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Banaz Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/12/2012
- Numarası
- 2010/670-2012/591
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının, muris R. H. kredi borcundan dolayı Banaz İcra Müdürlüğü'nün 2010/667 esas sayılı dosyasıyla mirasçı sıfatıyla müvekkilleri aleyhinde icra takibi başlattığını, müvekkillerinin süresi içerisinde muris R. H. mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddettiklerini ileri sürerek, icra takibine konu borçtan dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile davalının %40 oranında kötüniyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıların mirası kayıtsız ve şartsız reddetmediklerini, kredi tutarının tereke içinde kaldığını ve davacıların terekeden yararlandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, Uşak 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2001/662 esas 2001/633 karar sayılı ilamıyla davacıların süresi içerisinde muris R. H. mirasını kayıtsız ve şartsız olarak reddettiklerinin tescil edildiği, davalının muris R. H. borcundan dolayı davacıların sorumlu olduklarını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıların 31.10.2009 tarih ve 2004/1014 esas sayılı ilamı nedeniyle davalı alacaklıya borçlu olmadıklarının tespitine, Banaz İcra Müdürlüğü'nün 2010/667 esas sayılı icra takibinin iptaline, koşulları oluşmadığından kötüniyet tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/9083, K. 2014/101, 14 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama