KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2013/9395 E., 2014/742 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Edremit 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 26/03/2013
- Numarası
- 2012/539-2013/239
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı kooperatif temsilcileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Davacı vekili, dava dışı H. Ö..'in kooperatif ortaklığından istifa ederek çıkma payı alacağını davacı eşine temlik ettiğini, temlik işleminin kooperatif genel kurulunda kabul edilerek 26.591,16 TL çıkma payının davacıya ödenmesine karar verildiği halde alacaklarının ödenmediğini, bunun üzerine Edremit 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3429 takip sayılı dosyasıyla başlattıkları icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile davalının %20 oranında icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı taraf, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, dava dışı H. Ö..'in kooperatif üyeliğinden ayrıldığı ve çıkma payı alacağını davacıya temlik ettiği, buna ilişkin belgeleri noter vasıtasıyla 21.11.2011 tarihinde davalı kooperatife tebliğ ettirdiği, istifa ve temlik hususunun 11.08.2012 tarihli davalı kooperatif genel kurulunda kabul edildiği ve 26.591,16 TL tutarındaki çıkma payının ödenmesine karar verildiği, takibe itirazın haksız olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile itirazın iptaline, davalının asıl alacağın %20'si oranında icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı temsilcilerince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, davalı temsilcilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2013/9395, K. 2014/742, 4 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama