Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2013/9536 K.2014/2499

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalı şirket yönünden kabulüne, diğer davalı yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmasız, davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili Av. M. Ç.. ile davacı vekili Av. E. K..'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılar arasında 05.05.2009 ila 10.05.2009 tarihleri arasında fuar organizasyonu yapılacak olması nedeniyle oda tahsisine ilişkin 28.01.2009 tarihli sözleşme bulunduğunu, davalıların oda tahsisine ilişkin sözleşmeyi 28.04.2009 tarihli e-mail ile iptal ettiklerini, bu iptale dayalı olarak 78.559,00 TL zararlarının doğduğunu ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL’nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslahla istemini 44.083,12 TL’ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı ile davalılardan şirket arasında sözleşme ilişkisinin kurulduğu, sözleşmenin iptali nedeniyle davacı zararının 44.083,12 TL olduğu, davalılardan Ö.. Ö.. aleyhine açılan davanın husumetten reddi gerektiği belirtilerek, davalılardan şirket aleyhine açılan davanın kabulüne, Ö.. Ö.. aleyhine açılan davanın ise husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, oda tahsis sözleşmesinin feshi nedeniyle doğan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmeye göre, davacı davalı şirkete 05.05.2009 ila 10.05.2009 tarihleri arasında toplam 355 oda tahsis edecek, bunlardan 60 adet oda ise ücretsiz olacaktır.

Davacının sunduğu delillerden Ek-4 nolu belgeye göre, freeler düştükten sonra istenebilecek olan alacağın 17.471,48 Euro olduğu belirtilmiştir. Düzenlenen bilirkişi raporu sonrasında bu hususa ilişkin olarak yapılan itiraz üzerine, 04.10.2012 tarihli ek bilirkişi raporu alınmış ise de, bu raporda anılan Ek-4 nolu belgeye ilişkin bir değerlendirme bulunmadığı ve davacı otelinde boş kalan oda sayısının 145 olduğu belirtildiği gibi, 24.04.2013 tarihli olan ve sadece mali müşavir bilirkişinin düzenlediği ek bilirkişi raporunda da bu hususlar üzerinde durulmamış, mahalli mahkemece düzenlenen bilirkişi raporuna itibar edilmek suretiyle davacı alacağının 21.025,00 Euro=44.083,12 TL olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Öte yandan, Ek-4 nolu belgenin davacıyı bağlayıp bağlamadığı hususu üzerinde de durulmamıştır.

Bu durumda, mahkemece, Ek-4 nolu belgenin davacıyı bağlayıp bağlamadığı, davalıların bu belgeye itirazının yerinde olup olmadığı hususlarında bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.