Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/10150 K.2014/8110

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı N.. Y..'a karşı açılmış olan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı H.. O..'e yönelik açılmış olan davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı H.. O.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı kooperatifin tasfiye halinde bulunduğunu, davalılardan H.. O..'in davacı kooperatifin üyesi olup ferdileşme sonucu A blok, 19 no'lu dairenin adına tescil olunduğunu, bu davalının daha sonra daireyi N.. Y..'a satarak devrettiğini, ancak uzun zamandan beri aidat ödenmediğini ileri sürerek, 10.100,00 TL aidat alacağının herbir davalının sorumlu olduğu dönem ile sınırlı olmak üzere, gecikme tarihinden itibaren işleyecek %5 gecikme faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı N.. Y.. vekili, davalı N.. Y..'un daireyi satın aldığını, kooperatif hissesini devralmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı H.. O.., hisseyi devralırken aidat ödemelerinden K. İnş. Ltd. Şirketinin sorumlu olacağının belirlendiğini,devir aldıktan sonra ekte sunduğu makbuzlar ile yükümlülüklerini yerine getirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; ayrıca üyelik devir sözleşmesi bulunmadan sadece ortağa tahsis edilen taşınmazın devri ile üyeliğin de kendiliğinden geçmeyeceği, davalı H.. O.. ile dava dışı K. İnşaat Limited Şirketi arasında imzalanan sözleşmede davacı kooperatifin imzası bulunmadığından sözleşmenin davacı kooperatifi bağlamayacağı, dolayısıyla H..

O..'in üyeliği devam ettiğinden genel kurullarda alınan kararlar gereği aidat borcundan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın davalı N.. Y.. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı H..

O.. yönünden ise, davanın kabulü ile 10.100,00 TL asıl alacak ile 4.031,00 TL işlemiş faizin bu davalıdan tahsiline, 10.100,00 TL asıl alacağa dava tarihinden itibaren mevzuata göre belirlenmiş yıllık faiz oranının %100 oranını geçmemek üzere yıllık %60 faiz uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı H.. O.. temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, asıl alacağa yıllık %60 faiz uygulanmasına yönelik olarak verilen karar, hem gerekçe hem de hüküm fıkrası itibariyle 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanununun 7. maddesi yollaması ile somut olayda da uygulanması gereken 6098 sayılı TBK'nın 120/2 maddesinde düzenlenen sınırlamaya ilişkin hükme aykırı ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, gerekçe kısmında yazılı yıllık uygulanacak faiz oranını belirleyen %60 oranının % 18 olarak HUMK 438/son madesi uyarınca, hüküm fıkrasının (B) başlıklı bölümünün ise aşağıda yazılı olduğu şekilde HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilmesi suretiyle hükmün onanması gerekmiştir.