Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/10969 K.2015/7157

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine birleşen dava yönünden karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin ortağı olan müvekkiline gönderilen 19.10.2005 tarihli ihtarname ile 5.223,77 TL anapara, 57.778,95 TL işlemiş faiz olmak üzere 63.002,72 TL'nin ödenmesinin talep edildiğini, oysa müvekkilinin borcunun bu miktar olmadığını ileri sürerek, muarazanın giderilerek belirtilen tutar kadar borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiş, birleşen davada da müvekkilinin usulsüz ihtarnameye dayalı olarak ortaklıktan ihraç edildiğini iddia ederek, kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kooparatifin 2004 yılı genel kurulunda yapılan ödemelerin öncelikle birikmiş faiz borcuna sayılacağının kararlaştırıldığını, ihraç kararının usulüne uygun olduğunu savunarak, asıl ve birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; genel kurul kararlarının etkisini kural olarak geriye doğru değil, ileriye doğru göstereceği, 08.05.2005 tarihli genel kurulda alınan kararda TBK'nın 84. maddesinin uygulanmasının geçmişten kalan borçlarında dahil olduğuna ilişkin bir ibare bulunmadığı, alınan kararın alındığı tarihten sonra geciken ödemelerde uygulanması gerektiği, davacının kararı alındığı tarihten sonra geciken ödemenin bulunmadığı, davacıya gönderilen ihtarnamedeki tutarın gerçek borcu yansıtmadığı gerekçesiyle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmekle, kararın temyizi sonucu ... ...

Hukuk Dairesi'nin 17.05.2010 tarih ve 2009/2115 E.-2010/8199 K. sayılı ilamıyla bozulması üzerine mahkemece bozma ilamına uyulması sonucu tüm dosya kapsamı itibariyle ödenen paraların öncelikle gecikme faizine mahsubu ile işlemiş faizinin TBK'nın 120. maddesindeki sınırlama çerçevesinde hesaplanması sonucu davacının davalı kooperatife 31.08.2005 tarihi itibariyle 46.018,45 TL aidat ve 38.408,65 TL işlemiş faiz borcu bulunduğu, bu suretle dava konusu ihtarname ile istenen tutar olan 63.002,72 TL'den fazla borcunun olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; davalı kooperatife 17.11.2015 tarihli ihtarnamede belirtilen 5.223,77 TL asıl alacak ve 57.778,95 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 63.002,72 TL borçlu olmadığının tespiti ile ilgili işbu davayı açmıştır. Dosyaya kazandırılan 24.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının 31.08.2005 tarihine kadar 46.018,45 TL asıl alacak ve 38.408,65 TL işlemiş faiz borcunun bulunduğunun belirtilmesi karşısında davacıya gönderilen ihtarda belirtilen 5.223,77 TL'den fazla miktarda anapara borcunun bulunduğu anlaşıldığından taleple bağlılık kuralı da gözetilerek kararda belirlenen asıl alacak miktarını kesinleştirmemek kaydıyla asıl alacak yönünden davanın reddi doğrudur.

Ancak, davacı tarafın ihtarnamede belirtilen 57.778,95 TL daha az 38.408,65 TL işlemiş faiz borcu olduğu anlaşıldığından davacının ihtarnamede belirtilen tarih itibariyle 19.370,30 TL faizden borçlu olmadığı anlaşıldığından bu hususla ilgili davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın tümü hakkında red edilen karar verilmesinde isabet görülmemiştir.