Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1162 K.2014/1749

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin, müflis şirketten bonolara dayanan toplam 288.196,00 TL alacağı için girişilen takibin kesinleşmesine rağmen, 04.03.2010 tarih ve 824 kayıt nolu başvuruyla yapılan kayıt talebinin, iflas müdürlüğünce tümüyle reddedildiğini ileri sürerek, alacaklarının iflas masasına kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Müflis davalı iflas idaresi vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının, müflis şirketten alacağı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

Dairemizin 09.12.2013 tarihli geri çevirme kararıyla getirtilen belgeler ve dosya kapsamından, davacının 20.06.2008 vade tarihli 63.000,00 TL, 25.07.2008 vade tarihli 30.000,00 TL, 25.06.2008 vade tarihli 64.000,00 TL, 30.07.2008 vade tarihli 19.196,00 TL, 15.06.2008 vade tarihli 62.000,00 TL ve 19.12.2008 vade tarihli 50.000,00 TL bedelli senetlere dayalı toplam 288.196,00 TL alacağı için 02.04.2009 tarih ve 683 nolu başvuruda bulunduğu, başvurusunun reddine ilişkin sıra cetvelinin ilanları yapılıp, davacı vekiline 25.11.2009 tarihinde tebliğ edildiği,

davacı vekilince süresinde kayıt kabul davası açılması yoluna gidilmeksizin anılan bonolara dayalı girişilen takibin kesinleştiği belirtilerek, 04.03.2010 tarih ve 824 nolu başvurunun yapıldığı anlaşılmıştır. İflas idaresince, müflisin başvurunun mükerrer olduğu yolundaki beyanına dayalı olarak, davacının 824 nolu kayıt kabul isteminin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, başvurunun mükerrer olduğu gerekçesi ile davanın reddi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçelerle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın HUMK'nın 438/son maddesi gereğince değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.