Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1181 K.2014/2997

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalar A. S.., H.. Y.., V.. Ş.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı S.S. D....

Arsa Konut Yapı Kooperatifi'nin üyesi olduğunu, 07.07.2009 tarihli kooperatif olağanüstü genel kurul toplantısında tasfiye kararı alındığını, tasfiye işlemlerinin Kayseri 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/140 Esas sayılı dosyasında verilen ihtiyati tedbir kararı ile dava sonuna kadar geçici olarak durdurulduğunu, kooperatifin görevi münhasıran tasfiye işlemlerini yürütmek olan tasfiye kurulu dışında herhangi bir yürütme organı da bulunmadığını,

dava dışı kooperatif yöneticilerinin 08.03.2009 tarihinde genel kurul toplantısında alınan karara istinaden 07.04.2009 tarihli 7317 ve 16.04.2009 tarihli 8062 yevmiye numaralı resmi senetlerle bu davada davalı olan kişilere davaya konu taşınmazları gerçek bedelinin çok altında 2.100,00 TL bedelle devrettiğini, satış işlemleri ile davalılar adına tapuya tescil işlemlerinin yapıldığını,

Kayseri 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/155 Esas sayılı dosyasında verilen 05.10.2012 tarihli kararla koooperatifçe davalılara yapılan satış ve devir işlemlerinin dayanağı olan genel kurul kararının mutlak butlanla batıl ve yok hükmünde olduğunun tespit edildiğini, bu suretle davalılar adına tapu sicilinde yapılan tescillerin dayanaksız kaldığını ileri sürerek,

davaya konu satış işlemlerinin de mutlak butlanla batıl-yok hükmünde olduğunun tespitini, davaya konu edilen taşınmazları dava dışı kooperatifin mülkiyetinden çıkaran satış işlemlerinin iptali ile bu taşınmazların kooperatif adına yeniden tapuya tescilini, mümkün olmazsa bu davaya konu taşınmazların devrine ilişkin resmi senette alıcı olan her bir davalıdan kendisine satışı yapılan bağımsız bölümün dava tarihi itibariyle rayiç bedellerinin tahsili ile dava dışı kooperatife ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılara, tebligat yapılmamıştır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre;davacının iddiasının Kooperatifler Kanunu gereğince değerlendirilmesi gerektiğinden davaya bakma görevinin TTK'nın 4. maddesi gereğince Kayseri Ticaret Mahkemesi'ne ait olduğu, HMK'nın 138. maddesi gereğince dava tarihi nazara alındığında mutlak ticari dava niteliğinde olan istem yönünden, usule ilişkin hususun şekli nitelik taşıdığı, görevin kamu düzenine ilişkin olup re'sen değerlendirileceği gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, görevli mahkemenin Kayseri Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

Kararı, davalılar V.. Ş.., H.. Y.. ve Ali Sürahi vekili temyiz etmiştir.

Hükmü temyiz eden davalılar V.. Ş.., H.. Y.. ve A. S...vekili 24.07.2013 tarihli dilekçe ile temyizden feragat edildiğini bildirmiş ise de 24.01.2013 tarihli vekaletnamede temyizden feragat yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından bu hususun tamamlanması için Dairemizce dosyanın ikinci kez geri çevrilmesine karar verilmesine rağmen feragat yetkisini içeren vekaletnamenin ibraz edilmediği görülmekle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalılar V.. Ş.., H.. Y.. ve A. S.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c maddesine göre mahkemenin görevli olması dava şartlarından olup, aynı Kanun'un 115/2. maddesi uyarınca, mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Bu durumda, mahkemece, mahkemenin görevine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, dava tarihinde yürürlükte olmayan ve göreve ilişkin dava şartı öngörmeyen 1086 sayılı HUMK'nın 7. ve 27. madde hükümlerine uygun olarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi suretiyle onanması gerekmiştir.