Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1225 K.2014/3964

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali, alacak, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacılar - birleşen davada davalılar vekili Av. N.. B.. ile asıl davada davalı - birleşen davada davacı vekili Av. S.. K..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkili ile davalı arasındaki 09.07.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin müvekkilleri adına vekaleten C. A. tarafından imzalandıktan sonra vekilin davacılardan Seher tarafından 30.07.2009 tarihinde azledildiği, azledildikten sonra yetkisiz temsilci tarafından 02.02.210 tarihinde yüklenici ile ek sözleşme yapıldığını, ek sözleşmenin yetkisiz temsilci tarafından ve hile ile yapılması nedeniyle geçersiz olduğunu ileri sürerek, ek sözleşmenin iptali ile asıl sözleşme gereğince müvekkillerine verilmesi gereken dairelerin müvekkilleri adına tesciline, müvekkillerine ödenmesi gereken rayiç kira bedelinden şimdilik 2.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile müvekkiline ödenmesine karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili cevap ve birleşen davada, ek sözleşmenin geçerli olduğunu ve inşaatın ek sözleşmeye göre tamamlandığını, C.A. azledildiğinden müvekkilinin haberder olmadığını, ek sözleşme ile davacıların hak kaybına uğratılmıdığını, bağımsız bölümlerin teslime hazır olamasına rağmen arsa sahiplerinin teslim almaktan kaçındığını, müvekkillerine bağımsız bölümlerinin verilmediğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek, uğradığı zarar nedeniyle 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, verilmesi gereken bağımsız bölümlerin müvekkili adana tesciline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacıların vekili C. A. ile davalı müteahhit arasında yapılan ek sözleşmenin ilk sözleşmeye nazaran arsa sahipleri açısından hak kaybına uğratıcı nitelikte olmadığı, davacıların dava tarihi itibariyle herhangi bir zararının veya kira kaybının oluşmadığı, yapı kullanma izin belgesinin 25.04.2012 tarihinde alındığı, davacının iskân izninin alınması tarihi itibariyle kendi hissesine isabet eden daireleri kiraya verebileceği, müteahhidin herhangi bir zararının meydana gelmediği gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile

ek sözleşme gereğince yükleniciye verilmesi gereken bağımsız bölümlerin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile birleşen dosyada davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, sözleşmeye aykırı tutum ve kusur nedeniyle uğranılan zararın tazminine yönelik talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar - birleşen davada davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle ileri sürülen temyiz nedenlerine göre, asıl davada davacılar - birleşen davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Birleşen davada, davacı yüklenici vekili diğer istek kalemleri yanında ayrıca sözleşmenin ihlali nedeniyle 10.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsili istenmiş, yapılan yargılama sonunda diğer istek kalemlerinin kabulüne, tazminata ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir.

Davada reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12/2. maddesi uyarınca, davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözden kaçırılarak vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle birleşen davada davalılar yararına bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.