KÜNYE
23. Hukuk Dairesi 2014/140 E., 2014/3293 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/09/2013
- Numarası
- 2009/123-2013/265
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki asıl ve birleşen genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
-K A R A R-
Asıl davada davacı G.. A.., birleşen davalarda davacı D.. Ç.. ve davacı H.. B.. vekilleri, müvekkillerinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, 11.04.2009 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında, davacı kooperatif üyelerine mali yükümlülükler getiren ve kooperatif aleyhine hükümler içeren 26.02.2009 tarihli, genel kuruldan izin alınmaksızın yapılan sözleşmenin onaylanmasına ilişkin kararın anasözleşme ve Yasa'ya aykırı olduğu gibi karar nisabının da bulunmadığını ileri sürerek, 11.04.2009 tarihli genel kurul kararlarının geçersizliğinin tespitini ve iptalini talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen davalarda davalı kooperatif vekili, iptali istenilen genel kurul toplantısında alınan kararların anasözleşme ve Yasa'ya uygun olduğunu, davacıların muhalefet şerhi koymadıklarını savunarak, davaların reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; iptali istenilen genel kurul kararına red oyu kullanan asıl ve birleşen dosya davacılarının muhalefet şerhi yazdırmadıkları, muhalefet şerhi yazdırmalarının engellendiğini de ileri sürmedikleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 23. Hukuk Dairesi, E. 2014/140, K. 2014/3293, 29 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama