Yargıtay 23. Hukuk Dairesi E.2014/1439 K.2014/3950

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı-karşı davalı vekili Av. O.. Ç.. ile davalı-karşı davacı vekili Av. H.. E..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi arasında 05.11.1999 tarihli asıl, 21.03.2000 tarihli ek arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri bulunduğunu, bu sözleşmelere göre tüm edimini yerine getirdiğini, bu duruma rağmen davalının tapuda devretmesi gereken 4,8,9,23 nolu bağımsız bölümleri devretmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 22.05.2008 tarihli oturumda 9 nolu bağımsız bölüme ilişkin istemini atiye terk etmiştir.

Davalı vekili, binada eksik ve ayıplı işler bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, atiye terke karşı çıkmamış, karşı dava ile ise; 4,8 ve 23 nolu bağımsız bölümlerin satılarak eksik ve ayıplı işler giderinin karşılanması için yetki verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yüklenicinin eksik ve ayıplı işleri gidermediği, bunların giderilmesi için arsa sahibine yetki verilmesi gerektiği belirtilerek, asıl davanın reddine, karşı davanın ise kısmen kabulü ile 23 nolu bağımsız bölüm satılarak yapılacak imalat giderinin bu bedelden karşılanması amacıyla arsa sahibine yetki verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı-karşı davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı-karşı davalı yüklenici vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Karşı dava, hukuki niteliği itibariyle TBK’nın 113/1. (BK’nın 97) maddesinde düzenlenen nama ifaya izin davası mahiyetindedir.

Mahkemece, inşaattaki 23 nolu bağımsız bölümün satışına izin verilerek eksik ve kusurlu işlerin giderilmesine karar verilmiştir. Ne var ki, verilen kararda bu eksik ve kusurların hangi işler olduğu açıklanmadığı gibi, dosyada bu yönde inceleme yapan ve hükme esas alınabilecek yeterli bir bilirkişi raporu da bulunmamaktadır. Bu itibarla, verilen karar infazda tereddüt yaratacak niteliktedir.

Şu halde, mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişi kurulundan gerektiğinde mahallinde keşif yapılmak suretiyle ek rapor alınarak, inşaatta mevcut hangi eksik ve kusurlu işlerin hangi yöntemle ve takribi olarak hangi bedelle giderilebileceğinin tespit ettirilip, buna uygun şekilde hüküm tesisi veya infaz edilebilecek böyle bir raporun hükme ek yapılması suretiyle bir karar verilmesidir.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın, eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.